Με αφορμή το τραγικό γεγονός της δολοφονίας του 15χρονου Πάρη στην Καλλιθέα, που συγκλόνισε το πανελλήνιο, η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας, Δρ. Λίζα Βάρβογλη, μοιράζεται μια δυνατή, αληθινή ιστορία από την επαγγελματική της εμπειρία.
Μέσα από τα δικά της βιώματα στο θεραπευτήριο, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα ελπίδας και ευθύνης προς τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και την κοινωνία, υπενθυμίζοντας ότι κανένας έφηβος δεν είναι «χαμένη υπόθεση» όταν οι ενήλικες αποφασίζουν να γίνουν η λύση και όχι το πρόβλημα.
Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτησή της:
Η ιστορία του 15χρονου Πάρη που έχασε τόσο άδικα και πρόωρα τη ζωή του μου θύμισε ένα περιστατικό που είδα πριν από μερικά χρόνια.
Μία καταρρακωμένη μαμά και ένας έξαλλος μπαμπάς μου ζήτησαν επειγόντως ραντεβού για τον 15χρονο γιο τους.
Τον είχαν ήδη αποβάλει από δύο σχολεία.
Ξεκινούσε την Γ’ Γυμνασίου σε ένα τρίτο.
Στην πρώτη συνεδρία, ενώ έπαιρνα το ιστορικό, ο πατέρας σηκώθηκε όρθιος, με κοίταξε και είπε:
«Αυτά είναι βλακείες. Κανένας ψυχολόγος δεν μπορεί να μας βοηθήσει στα σκατά που πέσαμε.»
Και έφυγε βροντώντας την πόρτα.
Η μητέρα έβαλε τα κλάματα.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ακούστηκε ο χαρακτηριστικός ήχος ενός μηνύματος.
«Ντινγκ.»
Μου έδειξε το κινητό της.
Το μήνυμα που μόλις είχε στείλει ο σύζυγός της έγραφε:
«Εσύ τα φταις όλα, παλι0π0uτ@ννα! Αν με άφηνες να τον τσακίσω στο ξύλο όταν έπρεπε, τώρα δεν θα είχαμε αυτά τα προβλήματα.»
Μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά της πρώτης συνεδρίας είχα ήδη καταλάβει πολλά για τη δυναμική αυτής της οικογένειας.
Ολοκλήρωσα τη συνάντηση με τη μητέρα.
Μετά έστειλα ένα μήνυμα στον πατέρα.
Όχι επικριτικό.
Όχι θυμωμένο.
Ένα μήνυμα που του έδειχνε ότι δεν ήμουν απέναντί του, αλλά δίπλα του.
Την επόμενη μέρα με πήραν τηλέφωνο.
Ήθελαν δεύτερη συνεδρία.
Στη συνέχεια γνώρισα τον 15χρονο.
Δεν είδα ένα «κακό παιδί».
Είδα ένα παιδί που είχε μπλέξει με κακές παρέες, είχε πειραματιστεί με ουσίες, είχε γίνει βαποράκι, κουβαλούσε σιδερογροθιά για «προστασία» και προσπαθούσε να επιβιώσει μέσα σε ένα πολύ δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον.
Και τότε σηκώσαμε όλοι τα μανίκια.
Με τρομερή προσπάθεια.
Με τον ρυθμό της χελώνας.
Αλλά προχωρούσαμε.
Λίγο λίγο.
Αργά αργά.
Οι γονείς άφησαν στην άκρη τις αλληλοκατηγορίες, τις βρισιές και τις φωνές και άρχισαν να επικεντρώνονται στο παιδί τους.
Ο νεαρός βρήκε στην ψυχοθεραπεία ένα ασφαλές μέρος όπου μπορούσε να νιώσει ότι κάποιος τον καταλαβαίνει, αλλά ταυτόχρονα του έβαζε σταθερά όρια.
Πέρασε την Γ’ Γυμνασίου με 16,5.
Και δεν αποβλήθηκε.
Την επόμενη χρονιά η φήμη του τον ακολούθησε στο Λύκειο.
Υπήρξε ένα πισωγύρισμα.
Ξαναμπλέχτηκε με κακές παρέες.
Δεν τα παρατήσαμε.
Η μητέρα συνεργάστηκε στενά με τον λυκειάρχη. Γνωριστήκαμε και κρατήσαμε όλοι την ίδια γραμμή: αγάπη, σταθερότητα, οριοθέτηση, σεβασμός και, πάνω απ’ όλα, πίστη ότι αυτό το παιδί μπορούσε να αλλάξει.
Στη Β’ Λυκείου πήρε μόνος του μια απόφαση.
«Θέλω να περάσω στο Πανεπιστήμιο.»
Άρχισε να διαβάζει συστηματικά.
Ξεκίνησε γυμναστήριο.
Απομακρύνθηκε από τις παρέες που τον τραβούσαν πίσω.
Στη Γ’ Λυκείου είχε γίνει άλλος άνθρωπος.
Και όχι μόνο ξέμπλεξε.
Πέρασε και στη σχολή που ονειρευόταν.
Γράφω αυτή την ιστορία γιατί τις τελευταίες ημέρες ακούω πολλούς να λένε:
«Τα παιδιά σήμερα έχουν ξεφύγει.»
«Δεν αλλάζουν.»
«Όποιος μπλέξει, χάθηκε.»
Η δική μου εμπειρία, μετά από χιλιάδες ώρες δουλειάς με παιδιά και εφήβους, λέει κάτι διαφορετικό.
Οι έφηβοι μπορούν να κάνουν λάθη.
Μπορούν να μπλέξουν.
Μπορούν να τρομάξουν τους γονείς τους.
Αλλά μπορούν και να αλλάξουν.
Αρκεί οι ενήλικες γύρω τους να σταματήσουν να ψάχνουν τον ένοχο και να αρχίσουν να χτίζουν τη λύση.
Δεν υπάρχουν εύκολες συνταγές.
Δεν υπάρχουν θαύματα.
Υπάρχει όμως κάτι που έχω δει να αλλάζει ζωές ξανά και ξανά:
Ένας γονιός που αποφασίζει να συνεργαστεί.
Ένα σχολείο που δεν εγκαταλείπει.
Ένας θεραπευτής που επιμένει.
Και ένας έφηβος που, για πρώτη φορά, συναντά ανθρώπους που πιστεύουν στις δυνατότητές του περισσότερο απ’ όσο πιστεύει ο ίδιος.
Αυτό δεν σώζει όλα τα παιδιά.
Αλλά μπορεί να σώσει περισσότερα απ’ όσα φανταζόμαστε.
notia team
Ο συγγραφέας δεν έχει συμπληρώσει ακόμη το βιογραφικό του.
Δείτε όλα τα άρθρα από notia team
