Κραυγή αγωνίας εθελόντριας από τον Άλιμο: «Σταματήστε να πετάτε γάτες στους γκρεμούς της Ακτής του Ήλιου – Τις οδηγείτε στον θάνατο»

Μια σκληρή και άκρως ανησυχητική πραγματικότητα φέρνει στο φως η Διονυσία Λόντου, επί επτά χρόνια εθελόντρια του Δήμου Αλίμου, η οποία είναι υπεύθυνη για τη μεγαλύτερη γατοαποικία της περιοχής στην Ακτή του Ήλιου, φροντίζοντας περισσότερες από 220 γάτες.

Με μια ανάρτηση-καταπέλτη στην ομάδα ΑΓΑΠΩ ΤΟΝ ΑΛΙΜΟ, απευθύνει έκκληση προς όλους εκείνους που, με πλήρη έλλειψη ενσυναίσθησης, εγκαταλείπουν τα κατοικίδιά τους στο σημείο, πιστεύοντας λανθασμένα ότι οι γάτες θα επιβιώσουν επειδή εκεί υπάρχει οργανωμένη φροντίδα. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι μακάβρια.

11 νεκρές γάτες σε μόλις πέντε μήνες

Τα στοιχεία που παραθέτει η εθελόντρια για το πρώτο πεντάμηνο του 2026 (Ιανουάριος – Μάιος) αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος. Μέσα στους γκρεμούς της ακτής εντοπίστηκαν 11 νεκρές γάτες, εντελώς άγνωστες προς την ίδια (άλλες στειρωμένες, άλλες αστείρωτες, καθώς και μία έγκυος).

Όπως εξηγεί, ασυνείδητοι ιδιοκτήτες πετούν τα ζώα από τον παράδρομο απευθείας μέσα στους γκρεμούς.

«Όλα αυτά τα πεθαμένα γατάκια βρέθηκαν σε σημεία των γκρεμών που μπορώ να έχω μία ελάχιστη πρόσβαση, δεμένη πάντα με σχοινί και κάνοντας αναρρίχηση πάνω στους μεγάλους πεσμένους κορμούς δέντρων», αναφέρει χαρακτηριστικά, εκφράζοντας τον φόβο ότι ο αριθμός των νεκρών ζώων στην απροσπέλαστη έκταση είναι πολύ μεγαλύτερος.

Γιατί οι γάτες που εγκαταλείπονται εκεί δεν επιζούν ποτέ

Η κ. Λόντου καταρρίπτει τον μύθο ότι η Ακτή του Ήλιου είναι ένας «παράδεισος» για κάθε νέα γάτα, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους η εγκατάλειψη εκεί ισοδυναμεί με θανατική ποινή:

• Η εδαφικότητα της αποικίας: Οι υπάρχουσες γάτες, που έχουν γεννηθεί εκεί, είναι εξαιρετικά εδαφικές. Δεν δέχονται κανένα νέο ζώο. Αντιθέτως, το κυνηγούν ανελέητα, αναγκάζοντάς το να καταφύγει στις γραμμές του τραμ ή στη Λεωφόρο Ποσειδώνος, όπου πολλά καταλήγουν κάτω από τις ρόδες των αυτοκινήτων.
• Έλλειψη νερού και τροφής: Στο απέραντο μήκος των γκρεμών δεν υπάρχει καθόλου τροφή ή νερό λόγω της επικινδυνότητας του εδάφους.
• Αδυναμία ιατρικής φροντίδας: Η φροντίδα της αποικίας είναι καθημερινή και επίπονη, περιλαμβάνοντας από οκτάωρες αντιβιώσεις μέχρι πανάκριβες ηλεκτροχημειοθεραπείες για γάτες με καρκίνο. Τα ζώα που πετιούνται στους γκρεμούς κρύβονται, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν αβοήθητα από ασθένειες χωρίς να προλάβει κανείς να τα δει.

Οργανωμένο σχέδιο από «φιλόζωους»

Το πιο εξοργιστικό στοιχείο της καταγγελίας είναι ότι η εθελόντρια ανακάλυψε, καλά κρυμμένες στους γκρεμούς, 5 γατοφόρους (κλουβιά μεταφοράς) και 3 παγίδες. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι κάποιοι γνωρίζουν καλά τα ελάχιστα βατά σημεία και τα χρησιμοποιούν ως «κρυψώνες» για να έχουν έτοιμο τον εξοπλισμό για την επόμενη παράνομη μεταφορά και εγκατάλειψη.

Κλείνοντας το συγκινητικό και οργισμένο μήνυμά της, η κ. Λόντου, αφού ευχαρίστησε τον Δήμο Αλίμου και τη διοίκηση της Ακτής του Ήλιου για τη διαρκή στήριξή τους, κάλεσε τον κόσμο να σταματήσει αυτή την ιδιότυπη κακοποίηση:

«Σταματήστε επιτέλους αυτή τη κακοποίηση προς τα αδέσποτα ζωάκια, δείξτε ενσυναίσθηση και λυπηθείτε τα, δείτε τα σαν ψυχές που δεν επέλεξαν να είναι αδέσποτες, σαν ψυχές που θέλουν να ζήσουν και χρειάζονται απλά την αγάπη μας και τη φροντίδα μας και τίποτα παραπάνω».

Η εγκατάλειψη γάτας αποτελεί ποινικό αδίκημα στην Ελλάδα και επιφέρει αυστηρά διοικητικά πρόστιμα και ποινικές κυρώσεις. Αν βρήκατε εγκαταλελειμμένη γάτα ή αν αδυνατείτε να φροντίσετε τη δική σας, υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα και νόμιμες επιλογές που πρέπει να ακολουθήσετε.

Τι προβλέπει ο νόμος (Νόμος 4830/2021)

• Διοικητικό πρόστιμο: Ανέρχεται σε από 3.000 έως 5.000 ευρώ ανά ζώο.
• Ποινικές κυρώσεις: Φυλάκιση και χρηματική ποινή.
• Ορισμός: Ως εγκατάλειψη θεωρείται και η άφεση του ζώου σε κοινόχρηστους χώρους, δρόμους ή στο δάσος, ακόμη και αν θεωρείτε ότι “θα τα καταφέρει”.

Oλόκληρη η ανάρτηση της Διονυσίας Λόντου στην ομάδα ΑΓΑΠΩ ΤΟΝ ΑΛΙΜΟ

“Σταματήστε επιτελους να ξεφορτώνεστε τις γάτες τις οποίες βαρεθήκατε και σταματήστε να τις πετάτε σε σημεία που γνωρίζετε καλά ότι δεν πρόκειται να επιζήσουν σε καμμία περίπτωση. Ειμαι η εθελόντρια του ΔΗΜΟΥ ΑΛΙΜΟΥ στην ΑΚΤΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ τα τελευταια 7 χρόνια, φροντίζοντας τη μεγαλύτερη γατοαποικια του αλίμου, με περισσότερες απο 220 γατες με τη βοήθεια και τη συμπαράσταση του Δήμου μας αλλά και της ΑΚΤΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ την οποια και ευχαριστω ιδιαιτερα για την πολύτιμη συμπαράσταση της και την βοήθεια της προς εμενα και τα αδεσποτα μας και που πάντα είναι δίπλα μου και με στηριζει ολα αυτα τα χρονια σε αυτή τη προσπάθεια μου.

Για ακόμη μια φορά θέλω να επαναλάβω τη πραγματική κατάσταση που επικρατεί εδώ, αναφορικά με τα αδέσποτα γατάκια, ευελπιστώντας ότι ισως να αγγίξει την ευαισθησία ορισμένων απο εσας που ξεφορτώνεσθε αυτές τις ψυχούλες χωρίς κανένα βάρος και καμία ενσυναίσθηση.

Απο τον Ιανουάριο του 2026 έως και το τέλος Μαίου 2026, μέσα σε 5 μόλις μήνες, στους γκρεμούς της ακτής βρέθηκαν 11 γάτες πεθαμένες, εντελώς αγνωστες προς εμένα, μεταξύ των οποίων και στειρωμένες, και αστείρωτες καθώς και 1 έγκυος. Είναι γάτες που κάποιοι “φιλόζωοι” χωρίς καμμία τύψη ηρθαν και τις πεταξαν απο τον παράδρομο μέσα στους γκρεμούς της Ακτής, πιστεύοντας ότι οι γατες θα τα καταφέρουν και θα κατέβουν στην ακτή και θα περάσουν ζωή χαρισάμενη καθοτι εκεί υπάρχω εγώ. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.

Ολα αυτά τα πεθαμένα γατάκια βρέθηκαν σε σημεία των γκρεμών που μπορώ να έχω μία ελάχιστη πλέον πρόσβαση δεμένη πάντα με σχοινί και κάνοντας αναρρίχηση πάνω στους μεγάλους πεσμένους κορμούς δέντρων. Δεν μπορώ να φανταστώ πόσα ακόμη πεθαμένα γατακια θα βρίσκονται σκορπισμένα στην υπόλοιπη τεράστια έκταση των γκρεμών οπου δεν υπάρχει πρόσβαση απο πουθενά, και που ποτέ δεν πρόκειται να βρεθούν.

Ποτέ και καμία καινούργια γατα από αυτές που ξεφορτώνεσθε με αυτόν τον τροπο δεν έχει επιζήσει κάτω στην ακτή. Τα υπάρχοντα γατιά που έχουν ολα γεννηθεί εδω, ζουν και κάτω στην ακτή αλλά και στους γκρεμούς και ανεβοκατεβαίνουν συνεχώς.

Αυτά τα γατιά όχι μόνο δεν δέχονται ποτέ καμια καινούργια γατα στο χώρο τους αλλά αντιθετως, όπου και να τις αντιληφθούν, τις κυνηγάνε ανελέητα μέχρι να τις πετάξουν έξω απο τους γκρεμούς και μέχρι τις γραμμές του τραμ και πολλά απο αυτά θα καταλήξουν στις ρόδες των αυτοκινήτων της λεωφόρου. Ολα αυτά τα χρόνια όσα γατιά καινούργια έτυχε κάποια στιγμή να εμφανισθούν μπροστά μου ποτέ δεν ξαναφάνηκαν δεύτερη φορά και εξαφανίστηκαν για πάντα.

Επιπλέον σας ενημερώνω ότι σε όλο το απέραντο μήκος των γκρεμών δεν υπάρχει πουθενά ούτε τροφή ούτε νερό λόγω της επικινδυνότητας του εδάφους. Τα γατιά λοιπόν που με τόση άνεση πετάξατε, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα κατέβουν ποτέ στην ακτή για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Επίσης, δεν υπάρχει σχεδόν ούτε μία ημέρα που να μην χρειαστεί να δώσω 8ωρες αντιβιωσεις και ένα σωρό άλλα φάρμακα στις υπαρχουσες γάτες που φροντίζω.

Επιπλέον χρειάζονται συχνες νοσηλείες, θεραπείες σε κτηνιάτρους του Δήμου μέχρι και πανάκριβες ηλεκτροχημειοθεραπειες σε ειδικά ογκολογικά κέντρα σε γάτες που εμφάνισαν καρκίνο . Τις γάτες όμως που πετάξατε δεν θα μπορέσω ποτέ να τις δω για να γνωρίσω τις ιδιαιτερότητες τους, και να προλαβαίνω τυχόν ασθένειες, οπότε θα πεθάνουν και αβοήθητες.

Επισης ανακάλυψα καλά κρυμμένες 5 γατοφόρους και 3 παγίδες που οι “φιλόζωοι” τις έκρυψαν σε τέτοια σημεία που δείχνει ότι γνωρίζουν καλά τα ελάχιστα βατά σημεία των γκρεμών και τα κρύβουν εκεί που τους βολεύει για να είναι έτοιμα για την επόμενη μεταφορά.

Σταματήστε επιτέλους αυτή τη κακοποίηση προς τα αδεσποτα ζωάκια, δείξτε ενσυναίσθηση και λυπηθείτε τα, δείτε τα σαν ψυχές που δεν επέλεξαν να είναι αδέσποτες, σαν ψυχές που θέλουν να ζήσουν και χρειάζονται απλά την αγάπη μας και τη φροντίδα μας και τίποτα παραπάνω.”