Έφυγε από την ζωή σε ηλικία 57 ετών έπειτα από μάχη που έδινε με τον καρκίνο ο ηθοποιός Δημήτρης Ήμελλος

Την θλίψη σκόρπισε στον καλλιτεχνικό χώρο ο θάνατος του Δημήτρη Ήμελλου, που πέθανε μετά από μάχη με τον καρκίνο.

Ο ηθοποιός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 57 ετών, αφήνοντας πίσω έναν γιο, ενώ τελευταία ενσάρκωνε με επιτυχία τον ρόλο του αστυνομικού στη σειρά «Σασμός».

Από τη νομική στο θέατρο
Αν και είχε ξεκινήσει τις σπουδές του στη Νομική Σχολή, γρήγορα στράφηκε στο θέατρο, κάνοντας σπουδές στο Θεατρικό Εργαστήρι του Βασίλη Διαμαντόπουλου και μετά στη Δραματική Σχολή του Διομήδη Φωτιάδη.

Σπούδασε επίσης σκηνοθεσία στην Ακαδημία Θεατρικής Τέχνης της Μόσχας (ΓΚΙΤΙΣ).

Συμμετείχε σε παραστάσεις όπως «Οιδίπους επί Κολωνώ», «Μήδεια», «Πέρσες», «Ερωτόκριτος», και «Ταρτούφος», ενώ υπήρξε μέλος της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, υπό τη διεύθυνση του Στάθη Λιβαθινού.

Το 2001 έγινε ο πρώτος νέος ηθοποιός που τιμήθηκε με το Βραβείο Χορν για την ερμηνεία του στη «Φρεναπάτη», ενώ το 2005 απέσπασε το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας του περιοδικού Αθηνόραμα για τον ρόλο του στο έργο «Μολιέρος».

Στην τηλεόραση είχε συμμετάσχει στις σειρές «Το 10», «Σασμός», «Καρυωτάκης», «Αγιος Παΐσιος» κ.ά. Στον κινηματογράφο, ξεχώρισε στις ταινίες «Bank Bang», «Delivery» και «Ράφτης».

Για την την απώλεια του Δημήτρη Ήμελλου, η Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Με μεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα την εντελώς πρόωρη απώλεια του Δημήτρη Ήμελλου. Ο Δημήτρης Ήμελλος υπήρξε ένας από τους πιο ταλαντούχος και καταξιωμένους ηθοποιούς της γενιάς του. Αξιοποίησε στο έπακρο τη στιβαρή θεατρική του σκευή, για να μας χαρίσει μοναδικές ερμηνείες σε κάθε ρόλο που ερμήνευσε. Μάρτυρας αδιάψευστος του ταλέντου του, αλλά και της επίπονης τριβής στους ρόλους με τους οποίους αναμετρήθηκε, η προέλευσή τους από ένα ευρύτατο φάσμα, από την κλασική γραμματεία έως το σύγχρονο ρεπερτόριο. Αλλά και τα επιλεκτικά περάσματά του από τον κινηματογράφο και τη μεγάλη οθόνη, καθώς και η συνεργασία του με τις μεγαλύτερες σκηνές και σκηνοθέτες μας.

Το ταλέντο του έλαμψε από νωρίς, καθώς είχε την, απόλυτα δίκαιη, τιμή να είναι ο πρώτος βραβευθείς με το επίζηλο “Βραβείο Χορν”. Το μέγεθος της απώλειάς του επιτείνεται, δυστυχώς, ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι έφυγε στη δημιουργικότερη και ωριμότερη ηλικία και στο απόγειο της πορείας του στη σκηνή. Η απώλειά του στερεί την Τέχνη από έναν αφοσιωμένο υπηρέτη της, που είχε ακόμη να δώσει πολλά. Στην οικογένειά του, τους συναδέλφους του και τους πολλούς φίλους του, απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».