Άλιμος: Πίσω από τις γρίλιες της απανθρωπιάς – «Τον ακούγαμε να ουρλιάζει και δεν μας άφηναν να τον σώσουμε»

Συγγραφέας
1 Μαρτίου, 2026
5 λεπτά διάβασμα

Μια εφιαλτική σκηνή που διαδραματίστηκε πριν από περίπου 2,5 χρόνια στον Άλιμο, αλλά παραμένει ανεξίτηλη στη μνήμη του, φέρνει στο φως με ανάρτησή του ο γνωστός φιλόζωος Κώστας Γαρυφαλλάκης (Kostas Garef). Πρόκειται για μια ιστορία που περιγράφει με τον πιο σκληρό τρόπο τη σύγκρουση ανάμεσα στην ενσυναίσθηση και την απόλυτη ανηθικότητα.

Το χρονικό της φρίκης σε μια «κατοικία-φρούριο»

Όλα ξεκίνησαν όταν ένας αδέσποτος γάτος βρέθηκε παγιδευμένος μέσα στην περίφραξη μιας ιδιωτικής κατοικίας στον Άλιμο. Σύμφωνα με την περιγραφή, το οίκημα θύμιζε φρούριο, περιτριγυρισμένο από συρματοπλέγματα τύπου ΝΑΤΟ (με ξυράφια), αλλά με σκόπιμα –όπως καταγγέλλεται– ανοίγματα που μετατρέπουν τον χώρο σε θανάσιμη παγίδα για ανυποψίαστα ζώα.

Μέσα στην αυλή, τρία μεγαλόσωμα και πεινασμένα σκυλιά επιτέθηκαν στον γατούλη, αρχίζοντας να τον κατασπαράζουν. Οι κραυγές του ζώου κινητοποίησαν τους περίοικους και εθελοντές, οι οποίοι μάταια εκλιπαρούσαν την ιδιοκτήτρια να ανοίξει την πόρτα για να σωθεί το ζώο που ήταν ακόμα ζωντανό.



Η αδράνεια των αρχών και η «αναισθησία» πίσω από τις γρίλιες

Παρά την κλήση της Αστυνομίας, η ιδιοκτήτρια αρνήθηκε πεισματικά να επιτρέψει την είσοδο, ενώ οι αστυνομικοί αποχώρησαν άπρακτοι. Ο Κώστας Γαρυφαλλάκης, που κλήθηκε στο σημείο, περιγράφει την υπεράνθρωπη προσπάθειά του:

«Η ιδιοκτήτρια μιλούσε πίσω από τις γρίλιες του παραθύρου της και μας βιντεοσκοπούσε με το κινητό της… Μείναμε θεατές στο έγκλημα του βασανισμού, έως ότου το ζωάκι ξεψύχησε μπροστά στα μάτια μας», αναφέρει.

Μια «μαύρη ψυχή» και ένα ατιμώρητο έγκλημα

Παρά τις μηνύσεις που κατατέθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα και την ενημέρωση του αρμόδιου Εισαγγελέα, η ουσία παραμένει πικρή: Μια ψυχή βασανίστηκε μέχρι θανάτου εξαιτίας της εμμονής και της σκληρότητας ενός ανθρώπου που οχυρώθηκε πίσω από τον «νόμο της ιδιοκτησίας».

Η μαρτυρία αυτή υπενθυμίζει ότι ο δρόμος για την προστασία των ζώων στην Ελλάδα είναι ακόμα μακρύς, ειδικά όταν έρχεται αντιμέτωπος με το σκοτάδι της ανθρώπινης παραφροσύνης.

«Δεν είναι πάντα εφικτό να σώσουμε ένα ζωάκι, όταν επιβάλλεται η παράνοια», καταλήγει με θλίψη ο Κώστας Γαρυφαλλάκης, αφήνοντας μια ανοιχτή πληγή στη φιλοζωική κοινότητα της περιοχής.

Ολόκληρη η ανάρτηση:

“Εκεί που η παράνοια συναντά την ανηθικότητα και την ανομία, εκεί που η έλλειψη σεβασμού για την ζώη, συναντιέται πάλι με το σκοταδισμό, έχουμε φαινόμενα όπως αυτό που θα περιγράψω παρακάτω. Αν και αυτό συνέβη περίπου 2,5 χρόνια πριν, για κάποιο λόγο η μνήμη μου το επανέφερε καθώς την δραματική αυτή σκηνή δεν την έβγαλα ποτέ από το μυαλό μου αλλά ούτε και πρόκειται.

Κάπου στον Άλιμο ένας δύστυχος γατούλης μπήκε μέσα από την περίφραξη μιας κατοικίας – φρούριο. Φρούριο θεωρητικά για τους ίδιους τους έγκλειστους, αλλά προφανέστατα με σκόπιμα ανοίγματα σε σημεία ώστε τα ανυποψίαστα θύματα να μπαίνουν και να γίνονται βορά από τα αγρίμια τους. Μέσα από την περίφραξη υπήρχαν τρία μεγαλόσωμα σκυλιά τα οποία ολημερίς είναι επιθετικά και ουρλιάζουν προφανώς και από την έλλειψη τροφής.

Του επιτέθηκαν κι άρισαν να τον ξεσκίζουν. Τη φωνούλα του άκουσαν οι περίοικοι και φροντιστές του, κάλεσαν την ιδιοκτήτρια, η οποία αρνήθηκε να ανοίξει στους εθελοντές να πάρουν το ζωάκι όσο αυτό ήταν ακόμα ζωντανό και να το πάνε σε κτηνιατρείο. Κάλεσαν την Αστυνομία, αλλά και πάλι αρνήθηκε να ανοίξει και οι άνθρωποι έφυγαν δυστυχώς άπρακτοι.

Κλήθηκα να βοηθήσω καθώς η σκηνή που αντίκρυσα ήταν ανατριχιαστική. Ωστόσο έσφιξα τα δόντια μου και αμέσως ξεκίνησα την προσπάθεια. Με ένα πτυσσόμενο κοντάρι που στην άκρη του υπήρχε ένας γάντζος, από την εξωτερική πλευρά της συρμάτινης περίφραξης προσπάθησα να το σύρω έως ένα σημείο. Σημειωτέον εδώ ότι όλη προσπάθεια γινόταν με πρόσβαση που μας παραχωρήθηκε από την διπλανή κατοικία. Αξίζει δε να σημειωθεί εδώ ότι πάνω από την συρμάτινη ψηλή περίφραξη υπήρχαν συρματοπλέγματα τύπου ΝΑΤΟ , ναι αυτά με τα ξυράφια… Κάποια στιγμή κι ενώ είχε σημειωθεί αρκετή πρόοδος να σύρω τον γατούλη, κοίταξα το δεξί μου χέρι να αιμορραγεί καθώς άθελά μου είχα ακουμπήσει ελάχιστα το πλέγμα αυτό.

Παρ όλα αυτά συνέχισα , αλλά με διέκοψε η φωνή του αστυνομικού, που είχε έρθει και είχε κληθεί αυτή την φορά από την ίδια την ιδιοκτήτρια της κατοικίας δηλώνοντας πως κάναμε παρέμβαση στην κατοικία της. Εξήγησα πως όπως είναι προφανές βρισκόμουν στην εξωτερική πλευρά της μάντρας και ο σκοπός μου ήταν να πιάσω τον αιμοφυρτο γατούλη. Μου εξήγησε ο άνθρωπος ότι συνάδει με την δική μου λογική, αλλά ήταν υποχρεωμένος να διακόψει την προσπάθειά μου.

Στην συνέχεια κάλεσε την ιδιοκτήτρια να έρθει έξω η οποία μιλούσε πίσω από τις γρίλιες του παραθύρου της και μας βιντεοσκοπούσε με το κινητό της, Φυσικά η άρνησή της να έρθει ανάγκασε το περιπολικό να αποχωρήσει και πάλι, ενώ εμείς μείναμε θεατές σε αυτό το έγκλημα του βασανισμού του γατούλη, έως ότου προφανώς ξεψύχησε στα μάτια μας κι ενώ εμείς δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πλέον.

Δύο από τις εθελόντριες πήγαν στο Α.Τ. και κατέθεσαν μήνυση αλλά και ενημέρωση στον αρμόδιο εισαγγελέα. Τι νόημα είχε όμως? Η ψυχούλα βασανίστηκε έως θανάτου γιατί μια μαύρη ψυχή ήθελε και έκανε το δικό της…Με λίγα λόγια, δεν είναι πάντα εφικτό να πετύχουμε και να σώσουμε ένα ζωάκι σε κίνδυνο, όταν μπορεί και επιβάλλεται η παράνοια,.,..”

Μοιραστείτε το άρθρο

notia team

Ο συγγραφέας δεν έχει συμπληρώσει ακόμη το βιογραφικό του.

Δείτε όλα τα άρθρα από notia team

Συνεχίστε να Διαβάζετε

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα από τη συλλογή μας