Το παράδειγμα του Δήμου Αλίμου, τα «παραθυράκια» του ΝΟΚ και η κρατική παρεμβατικότητα που υπονομεύει την καθημερινότητα των πολιτών.
Με αφορμή πρόσφατη έρευνα που καταγράφει τη μεγάλη απογοήτευση των πολιτών για την κατάσταση των πεζοδρομίων, των δρόμων και των υποδομών στις ελληνικές πόλεις, ο γνωστός δημοσιογράφος Πάσχος Μανδραβέλης, μέσα από άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής», αναδεικνύει πώς η Τοπική Αυτοδιοίκηση θέλει να δώσει λύσεις, αλλά «μπλοκάρεται» συστηματικά από το κεντρικό κράτος.
Η κριτική των πολιτών προς τους ΟΤΑ είναι συχνά άδικη, καθώς το κεντρικό κράτος λειτουργεί ως «πατερούλης» που παρεμβαίνει παντού, αφαιρεί αρμοδιότητες και αφήνει τους δήμους να διαχειριστούν την «καμένη γη». Το άρθρο φέρνει στο φως δύο κραυγαλέα παραδείγματα αυτής της παθογένειας.
Ο κανονισμός-πρότυπο του Ανδρέα Κονδύλη για τις λακκούβες
Το πρώτο παράδειγμα αφορά τον Δήμαρχο Αλίμου, Ανδρέα Κονδύλη, και την προσπάθειά του να βάλει οριστικό τέλος στις κακοτεχνίες και τις πρόχειρες ασφαλτοστρώσεις που αφήνουν πίσω τους διάφορες εταιρείες (ενέργειας, τηλεφωνίας, ύδρευσης κ.λπ.) αφού σκάψουν τους δρόμους.
Πριν από έναν χρόνο, ο Δήμος Αλίμου είχε θεσπίσει έναν αυστηρό κανονισμό. Σύμφωνα με τον Ανδρέα Κονδύλη, το ζητούμενο ήταν απλό: όταν μια εταιρεία ολοκληρώνει ένα έργο, να υποχρεούται να ξύνει το οδόστρωμα εκατέρωθεν της τομής και να το ασφαλτοστρώνει με ειδικό μικρό οδοστρωτήρα. Στόχος ήταν η άσφαλτος να «πιάνει» σωστά και να μην δημιουργούνται τα κλασικά μπαλώματα και τα «βουναλάκια» από κουβάδες με πίσσα, που καταστρέφουν τα αυτοκίνητα.
Ωστόσο, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής (Υπουργείο Εσωτερικών) αποφάσισε να τον καταργήσει ως «υπερβολικό», κρίνοντας ότι οι δήμοι δεν μπορούν να θεσπίζουν ειδικούς κανόνες χωρίς ρητή νομοθετική εξουσιοδότηση από το κράτος – ακόμη και για το πώς θα κλείνονται οι λακκούβες. «Εμείς σκοντάφτουμε, βρίζουμε τον δήμαρχο για τις λακκούβες και η Αποκεντρωμένη κάνει τις “εξυπηρετήσεις”», σχολιάζει καυστικά ο δημοσιογράφος.
Τα μεγαθήρια του ΝΟΚ και ο παραγκωνισμός των Δήμων
Το δεύτερο και εξίσου ανησυχητικό παράδειγμα που σπέρνει την καταστροφή στις πόλεις είναι ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός (ΝΟΚ). Όπως εξηγεί ο Π. Μανδραβέλης, ο ΝΟΚ ψηφίστηκε το 2013 με την (ατυχή) ιδέα ότι η οικοδομή θα γινόταν η θρυαλλίδα της ανάπτυξης. Ο κανονισμός αυτός θεσπίζει τεράστια ευεργετήματα στους εργολάβους, επιτρέποντας επιπλέον ορόφους καθ’ ύψος και υπόγεια σε όλο το οικόπεδο, χωρίς καμία πρόβλεψη για τις υποδομές της περιοχής (όπως το πού θα παρκάρουν όλοι αυτοί οι επιπλέον ένοικοι).
Μόλις η οικονομία ανέκαμψε, άρχισαν να ανεγείρονται μεγαθήρια. Πολλοί δήμαρχοι αντέδρασαν έντονα και, χρησιμοποιώντας τις ελάχιστες πολεοδομικές αρμοδιότητες που διέθεταν, προσπάθησαν να μπλοκάρουν αυτές τις οικοδομές.
Το κεντρικό κράτος, όμως, δεν τους άφησε. Με μια «μεγάλη μεταρρύθμιση», η κυβέρνηση μετέφερε ακόμα και αυτές τις ισχνές αρμοδιότητες ελέγχου μακριά από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, παραδίδοντάς τες στον «Εθνικό Οργανισμό Κτηματολογίου και Ελέγχου Δόμησης», όπου τον θεσμικό ρόλο ανέλαβε η συντεχνία του «χτίστε, χτίστε, χτίστε» (το ΤΕΕ).
Συμπέρασμα: Η κυβέρνηση κάνει «τη δουλίτσα της» και οι πολίτες πληρώνουν το μάρμαρο
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι ορατό σε όλους μας. Σε λίγα χρόνια τα προάστια των πόλεων θα μοιάζουν με την πυκνοκατοικημένη Κυψέλη, οι πολίτες θα εξακολουθούν να βρίζουν τους δημάρχους, την ώρα που το κεντρικό κράτος έχει κάνει τη δουλειά του και η κυβέρνηση «τη δουλίτσα της».
To άρθρο του Πάσχου Μανδαβέλη:
notia team
Ο συγγραφέας δεν έχει συμπληρώσει ακόμη το βιογραφικό του.
Δείτε όλα τα άρθρα από notia team
