Τραγικός επίλογος στα Λιμανάκια: Εντοπίστηκε η σορός του 34χρονου δύτη στο «Πηγάδι του Διαβόλου»

Ολοκληρώθηκαν με τον πλέον οδυνηρό τρόπο οι έρευνες στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, καθώς οι δύτες εντόπισαν τη σορό του 34χρονου που αγνοούνταν από την περασμένη Κυριακή.

Μετά από τέσσερις ημέρες εντατικών ερευνών κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, ο άτυχος δύτης εντοπίστηκε σε μεγάλο βάθος εντός του διαβόητου υποθαλάσσιου σπηλαίου, γνωστού ως «Πηγάδι του Διαβόλου». Η αντίστροφη μέτρηση για τον εντοπισμό του είχε ξεκινήσει ήδη από την Τρίτη, όταν τα σωστικά συνεργεία βρήκαν ένα βατραχοπέδιλο και ένα καταδυτικό σκούτερ, στοιχεία που περιόρισαν την ακτίνα των ερευνών.

Επιχείρηση υψηλού κινδύνου για την ανάσυρση

Παρά τον εντοπισμό, η ανάσυρση της σορού δεν κατέστη δυνατή άμεσα. Λόγω του μεγάλου βάθους και της επικινδυνότητας του σημείου, απαιτείται σχολαστικός σχεδιασμός και χρήση ειδικών μιγμάτων αερίων στις φιάλες των δυτών που θα επιχειρήσουν. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η εξαιρετικά λεπτή αυτή επιχείρηση αναμένεται να πραγματοποιηθεί το πρωί του Σαββάτου (28/3), εκτός αν οι καιρικές συνθήκες ή άλλοι αστάθμητοι παράγοντες επιβάλουν αλλαγή του προγραμματισμού.

Η είδηση έχει βυθίσει στο πένθος την οικογένεια και τους φίλους του 34χρονου, οι οποίοι όλες αυτές τις ημέρες παρέμεναν στα βράχια της Βουλιαγμένης ελπίζοντας σε ένα θαύμα που, δυστυχώς, δεν ήρθε ποτέ.

Ο 34χρονος ήταν επαγγελματίας πιλότος-κυβερνήτης της Πολιτικής Αεροπορίας, εργαζόταν σε ελληνοϊταλική εταιρεία ενώ έμενε στη Βούλα.

Επρόκειτο για έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων που ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στον κύκλο του και είχε μεγάλο πάθος με τις καταδύσεις και τις μηχανές. Ένα χόμπι στο οποίο είχε αφιερώσει αμέτρητες ώρες αποκτώντας σημαντική εμπειρία.

Τι κρύβεται μετά τα πρώτα 145 μέτρα του σκοτεινού σπηλαίου;

Το «Πηγάδι του Διαβόλου» στη Βουλιαγμένη δεν είναι απλώς ένα αξιοθέατο για τους λάτρεις του βυθού, αλλά ένας υγρός λαβύρινθος με θανάσιμες παγίδες. Τα στοιχεία από την ιστορική αποστολή της ομάδας του Αντώνη Γράφα τον Σεπτέμβριο του 2018, ρίχνουν φως στις συνθήκες που κάνουν το σπήλαιο αυτό μια «πρόκληση» χωρίς επιστροφή για τους απροετοίμαστους.

Η αποστολή στα όρια της αντοχής

Το 2018, μια από τις πιο έμπειρες καταδυτικές ομάδες στην Ελλάδα επιχείρησε να χαρτογραφήσει το άγνωστο. Διεισδύοντας σε βάθος 145 μέτρων, οι δύτες Αντώνης Γράφας, Λευτέρης Κουταλάς και Ερρίκος Κρανιδιώτης ήρθαν αντιμέτωποι με μια εμπειρία που ο κ. Γράφας χαρακτήρισε ως «μία από τις δυσκολότερες σε σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο».

Η προειδοποίηση της ομάδας στην ιστοσελίδα grafasdiving.gr είναι σαφής και ηχηρή: «Δεν συμβουλεύουμε ή παροτρύνουμε κανέναν να εισέλθει στο σπήλαιο».

Τι συνάντησαν στο σκοτάδι

Η εξερεύνηση αποκάλυψε έναν γεωλογικό σχηματισμό που μοιάζει να έχει βγει από ταινία τρόμου:

• Οι «Καμινάδες»: Δύο απότομες, κατακόρυφες τομές που οδηγούν προς την επιφάνεια.
• Το Δεύτερο Στένεμα: Στα 120 μέτρα από την είσοδο, το σπήλαιο στενεύει απότομα, αυξάνοντας τη ροή του νερού προς τα μέσα, κάνοντας την επιστροφή έναν εξαντλητικό αγώνα κόντρα στο ρεύμα.
• Η Απέραντη Αίθουσα: Μετά το «ρήγμα» στα 40 μέτρα βάθος, το περιβάλλον αλλάζει δραματικά. Ο βυθός γίνεται αμμώδης και οι φακοί χάνονται σε μια τεράστια αίθουσα, το μέγεθος της οποίας είναι αδύνατο να προσδιοριστεί με τα συμβατικά μέσα.

Η παγίδα της πυξίδας και του ρεύματος

Ένα από τα πιο επικίνδυνα χαρακτηριστικά του σπηλαίου είναι οι συνεχείς αλλαγές κατεύθυνσης. Η ομάδα Γράφα κατέγραψε διαδοχικές εναλλαγές πορείας (από 330 μοίρες σε 40, 320, 220 και τελικά 280 μοίρες), με το βάθος να αγγίζει τα 45 μέτρα. Η συνεχής και έντονη εισροή υδάτων σημαίνει ότι ο δύτης πρέπει να καταναλώσει πολύ μεγαλύτερη ενέργεια και οξυγόνο για να βγει από το σπήλαιο απ’ ό,τι για να μπει.

Πηγή: grafasdiving.gr

Το τραγικό περιστατικό του 1978

Το «Πηγάδι του Διαβόλου» έχει συνδεθεί με τραγικά γεγονότα. Ενδεικτική είναι η υπόθεση του 1978, όταν τρεις Αμερικανοί – δύο στρατιωτικοί και μια νεαρή γυναίκα – επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και έχασαν τη ζωή τους.

Τον Σεπτέμβριο εκείνου του έτους, οι δύο στρατιωτικοί της τότε βάσης του Ελληνικού, ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ και ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ, μαζί με τη 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν, καταδύθηκαν στο σπήλαιο και χάθηκαν μέσα στη σήραγγα.

Παρά τις επανειλημμένες αποστολές εντοπισμού, οι τρεις παρέμειναν αγνοούμενοι για δεκαετίες. Μια μεγάλη επιχείρηση το Νοέμβριο του 1978 δεν απέδωσε αποτελέσματα, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες εντόπισαν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα.

Το μυστήριο λύθηκε οριστικά το 2007, όταν ταυτοποιήθηκαν οστά που είχαν βρεθεί ένα χρόνο νωρίτερα με εκείνα των αγνοούμενων Αμερικανών δυτών.

Μετά το περιστατικό, το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικά κάγκελα και προειδοποιητικές πινακίδες στο σημείο, προκειμένου να αποτρέψει νέες επικίνδυνες καταδύσεις.