Το ημερολόγιο έγραφε 9 Αυγούστου 1978. Ένα Boeing 747- Jumbo jet, το “Olympic Zeus” της «Ολυμπιακής» με 348 επιβάτες και 20 μέλη πληρώματος, “χάνει” τον ένα κινητήρα του στη διάρκεια της απογείωσης.
Ο πιλότος Σήφης Μιγάδης και ο συγκυβερνήτης Κωνσταντίνος Φικάρδος δίνουν μάχη για να κρατήσουν το “θηρίο” στον αέρα, ενώ πετούν μόνο 48 μέτρα από το έδαφος, σπάζοντας ακόμη και κεραίες σε ταράτσες, με καλύτερο σενάριο τη συντριβή του στο όρος Αιγάλεω.
Οι επιβάτες, στην πλειονότητά τους Αμερικανοί τουρίστες, νόμιζαν ότι ο πιλότος, το είχε κάνει εσκεμμένα, προκειμένου να τους δείξει τα Νότια Προάστια, βγάζοντας ακόμη και φωτογραφίες.
Αντιθέτως, οι κάτοικοι του Aλίμου, του Παλαιού Φαλήρου, της Νέας Σμύρνης, της Καλλιθέας, του Κερατσινίου κτλ. έβλεπαν έκπληκτοι, να ίπταται από πάνω τους ένα θηριώδες αεροσκάφος και να σπάει τις κεραίες των τηλεοράσεων από τις ταράτσες τους.
Επόμενο εμπόδιο ήταν ο πύργος της Interamerican, από τον οποίον πέρασε ξυστά, ενώ μάλιστα πέταξε τόσο κοντά που μία αεροσυνοδός είχε δηλώσει πως μπορούσε κυριολεκτικά να δει τους υπαλλήλους να εργάζονται στα γραφεία τους.
Ακολούθησε το φουγάρο της ΔΕΗ στο Κερατσίνι και τέλος, ανυπέρβλητο εμπόδιο, το Όρος Αιγάλεω.
Λίγο πριν από το κρίσιμο σημείο, ο Σήφης Μιγάδης κατάφερε να στρίψει, να αδειάσει καύσιμα και με την ψυχή στο στόμα, να προσγειωθεί ξανά, χωρίς κανείς από τους επιβάτες να αντιληφτεί κάτι.
Οι δύο ήρωες κατάφεραν ενάντια σε όλες τις πιθανότητες και τις προδιαγραφές της Boeing, δρώντας με ψυχραιμία και θάρρος, να αποφευχθεί η μεγαλύτερη εθνική μας αεροπoρική τραγωδία.
Μέχρι σήμερα η κατασκευάστρια εταιρεία Boeing θεωρεί ότι το αεροπλάνο «έπεσε», καθώς σε καμία από τις προσομοιώσεις δεν ήταν εφικτό αυτό που έκανε ο πιλότος, ο οποίος είχε ήδη 32 χρόνια εμπειρίας.
Η ψηφιακή αναβίωση του Πάνου Κουντάνη
Σήμερα, δεκαετίες μετά, ο δημιουργός Πάνος Κουντάνης χρησιμοποιεί τα εργαλεία της τεχνητής νοημοσύνης για να αναπαραστήσει εκείνο το θρίλερ στον αττικό ουρανό.
Το βίντεο που δημιούργησε συνδυάζει σπάνιο φωτογραφικό υλικό, ρεαλιστικές κινούμενες εικόνες παραγόμενες από AI και μια καθηλωτική αφήγηση, μεταφέροντας τον θεατή μέσα στο κόκπιτ και πάνω από τις γειτονιές της Αθήνας εκείνο το ζεστό μεσημέρι.
Ο ήρωας των αιθέρων
Κεντρικό πρόσωπο της ψηφιακής αυτής αναδρομής παραμένει ο κυβερνήτης Σήφης Μιγάδης.
Η ψυχραιμία και η εμπειρία του ήταν τα μοναδικά στοιχεία που κράτησαν το αεροπλάνο στον αέρα, όταν όλα τα τεχνικά δεδομένα προέβλεπαν τη συντριβή.
Το βίντεο αποτυπώνει με πειστικότητα την υπεράνθρωπη προσπάθεια του πληρώματος να αποφύγει τα εμπόδια της πόλης και να επιστρέψει το αεροσκάφος με ασφάλεια στο έδαφος.
Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό δείγμα του πώς η σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να διασώσει την ιστορική μνήμη, αποδίδοντας φόρο τιμής σε στιγμές που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή.
Ο Σήφης Μιγάδης είχε πολεμήσει στη μάχη της Κρήτης, το 1941, ενώ απολύθηκε από την Ολυμπιακή την περίοδο της δικτατορίας και επαναπροσλήφθηκε στη μεταπολίτευση. Ήταν από τους πιλότους-σύμβολα.
Ο Δήμαρχος Αλίμου, Ανδρέας Κονδύλης, έχει προτείνει να δοθεί το όνομά του, σε ένα από τους νέους δρόμους που θα γίνουν, στη νέα πόλη του Ελληνικού.
«Πραγματικό κατόρθωμα, στα όρια του απίθανου. Όντως, αξίζει να ονομάσουμε μία οδό “Σήφη Μιγάδη”, και μάλιστα κοντά στο πρώην Αεροδρόμιο.
Πιθανότατα θα μας δοθεί η δυνατότητα τώρα που με την επένδυση-ανάπλαση θα ανοίξουν δίοδοι προς το πάρκο και κάποιοι νέοι δρόμοι μέσα στον Άλιμο» είχε αναφέρει ο δήμαρχος
“Σαν έτοιμος από καιρό” αντιμετώπισε ευθέως τον παλιό του γνώριμο, τον θάνατο
Ένας παλιός Καλαμακιώτης, συνταξιούχος της Ολυμπιακής, ο Στάθης Σαχίνης συνάντησε τις κόρες του Σήφη Μιγάδη, Σοφία και Ειρήνη, οι οποίες αμέσως μετά το συμβάν, πήγαν στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Η Ειρήνη Μιγάδη του μίλησε για τον ήρωα – πατέρα της.
Στάθης Σαχίνης: Με απόλυτη αίσθηση ρεαλισμού λέμε ότι ο πατέρας σας ήταν ένας ήρωας! Πόση χαρά, αλλά και πόση νοσταλγία, σας φέρνουν αυτές οι αναμνήσεις;
Ειρήνη Μιγάδη: Ο πατέρας μας υπήρξε ένας ιδιαίτερος άνθρωπος. Οπωσδήποτε δεν μπορούσες να τον χαρακτηρίσεις καθημερινό ή προβλεπόμενο.
Ήδη από πολύ νέος, μαθητής ακόμα, έλαβε μέρος στην απόκρουση της γερμανικής εναέριας απόβασης στο Ηράκλειο της Κρήτης, τραυματίστηκε, ανάρρωσε κάτω από περιπετειώδεις συνθήκες και οργανώθηκε στις ομάδες αντίστασης των πολιτών που όμως καταδόθηκαν.
Μετά από πεζοπορίες κατάφερε να διαφύγει με υποβρύχιο προς Αφρική.
Σαν πιλότος εκπαιδεύτηκε στην Ροδεσία από την RAF. Στις τελικές εξετάσεις ζήτησε από τον εξεταστή του να μην παρέμβει στην οδήγηση του αεροσκάφους. Έκανε μια πτήση μεγάλης ακρίβειας.
Στην απονομή των πτυχίων ο εξεταστής τον συνεχάρη για την επιτυχία του, του συνέστησε όμως να μην ακολουθήσει την αεροπορία γιατί ήταν ριψοκίνδυνος (οverconfidence).
Μετά το τέλος του πολέμου μπήκε στην ΤΑΕ και κατόπιν στη Ολυμπιακή που την διαδέχθηκε.
Υπήρξε ενεργό μέλος της ΕΧΠΑ και ως πρόεδρός της το 1966 διεκδίκησε ωράριο ασφαλείας και ίδρυση επικουρικού ταμείου για τους χειριστές.
Το 1967, μαζί με άλλα στελέχη της Ολυμπιακής απολύθηκε, διότι αυτή η στάση θεωρήθηκε αντεθνική, με παρέμβαση όμως της εταιρείας επαναπροσελήφθησαν όλοι, χαρακτηριζόμενοι ως απαραίτητοι.
Η ατομική του εξέλιξη ως πιλότος παρακολουθεί και την εξέλιξη της αεροπορίας, πολύτιμη εμπειρία!
Είχε πετάξει απλά ψεκαστικά, DACOTA, αργότερα τους διάφορους τύπους Jet της Boeing. Τον στεναχώρησε η υποχρεωτική του συνταξιοδότηση.
Σε όλη του τη ζωή υπήρξε αθλητής, αρχικά κολύμβηση και μετά ρίψεις, και έλαβε μέρος σε τοπικούς και διεθνείς αγώνες. Διατήρησε το αθλητικό του παράστημα παίζοντας τένις και καλλιεργώντας το αγαπημένο του κτήμα στην Βάρκιζα. Υπήρξε πάντα δραστήριος, ιδιαίτερα “ζωντανός” με πρόθεση να προκαλεί τη ζωή και έτσι να την απολαμβάνει.
Το επάγγελμά του, που ήταν παράλληλα και η μεγάλη του αγάπη, του έδινε την αδρεναλίνη, την ικανοποίηση και το αίσθημα ελευθερίας που χρειαζόταν.
Θυμάμαι να αναφέρεται με χαρά σε ένα δρομολόγιο προς Τελ Αβίβ με κακό καιρό στο αεροδρόμιο, που ζήτησε να προσεγγίσει από άλλο σημείο για να προσγειωθεί.
Στον πίνακα όλες οι εταιρείες είχαν CANCELED, CANCELED, CANCELED… μόνο η Ολυμπιακή LANDED και η Swissair, που προσγειώθηκε πίσω του!
Για το καλώς τους του πύργου ελέγχου των Αθηνών στην επιστροφή μετά απο ένα δύσκολο δρομολόγιο λόγω καιρού προς και από Ρόδο.
Η «ηρωική» του διάσταση άρα, δεν ήταν για εμάς αιφνιδιασμός. Ο ηρωισμός εμπεριέχει επίγνωση της επισφάλειας και διακινδύνευσης.
Με αυτά ο πατέρας μας μάς είχε φέρει σε επαφή από νωρίς, με ότι αυτό σήμαινε για την παιδική μας ψυχή. «Αν πάθω κάτι μην κλάψετε»… τί δεν λέει αυτή η φράση, ειπωμένη με χαμόγελο και γλυκύτητα από τον αγαπημένο πατέρα;
Ότι η απώλεια είναι μια πιθανότητα: βαθιά η χαραγματιά! Πού βρίσκαμε στήριξη και θάρρος. Σε εκείνον πάλι! Εκείνος μας έφερνε σε επαφή με τον κίνδυνο, εκείνος και τον εκμηδένιζε.
Τόσο ζωντανός, τόσο μαχητικός, τόσο δυνατός, τέτοια η στάση και η παρουσία του που οι φόβοι παραμερίζονταν και ήσουν σίγουρος ότι τίποτα το κακό δεν θα συμβεί.
Ο «ηρωισμός» του πατέρα μας λοιπόν ήταν αποτέλεσμα άποψης ζωής και βαθύτατης γνώσης του αεροπλάνου.
Το κρίσιμο διάστημα της συγκεκριμένης πτήσης κράτησε γύρω στο 1,5 λεπτό αλλά ήταν ο ανθός μίας ολόκληρης ζωής.
Και “σαν έτοιμος από καιρό” αντιμετώπισε ευθέως τον παλιό του γνώριμο, τον θάνατο.
Στάθης Σαχίνης: Είχαμε ακούσει, ότι ειδοποιηθήκατε και βρεθήκατε στο αεροδρόμιο όταν το Jumbo με κυβερνήτη τον πατέρα σας, προσγειώθηκε στο Ελληνικό. Αλήθεια πόσο δυνατά ήταν τα συναισθήματα που βιώσατε σε τέτοιες συγκινησιακές καταστάσεις;
Ειρήνη Μιγάδη: Όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο η πτήση ήταν ακόμα σε εξέλιξη και δεν ξέραμε τι είχε προηγηθεί και είχε αναγκάσει τους πιλότους να επιστρέψουν το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Παρακολουθήσαμε την προσγείωση από την ταράτσα. Δύο πράγματα δεν θα ξεχάσω ποτέ: Πόσο καμαρωτό και αλώβητο μου φάνηκε το αεροσκάφος κατά την προσέγγισή του και τον πατέρα μου ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ, γελαστό, με τη στολή του κυβερνήτη, μόλις είχε κατέβει από τις σκάλες του αεροπλάνου, ψηλό και ευθυτενή, να μιλά με συναδέλφους στην πίστα.
Τρέξαμε στα γραφεία της επιμελητείας να τον συναντήσουμε. “Συγχαρητήρια κύριε Μιγάδη, αλλά εγώ δεν θα συνεχίσω μαζί σας, από μέλος του πληρώματος, ένα φιλί στην καθεμιά μας, με ρώτησαν γιατί δεν έκανα εκείνο και εκείνο”…είχαν ήδη αρχίσει τα διασταυρούμενα πυρά.
Τους έκλεισαν στα γραφεία και ξαναβρεθήκαμε τρεις μέρες αργότερα, όταν γύρισαν, αφού ολοκλήρωσαν το συγκεκριμένο δρομολόγιο.
Στάθης Σαχίνης: Ο καθολικός θαυμασμός για το πρόσωπο του πατέρα σας και η αναγνώριση της ιδανικής διακυβέρνησης του Β 747/200 στην κόψη του ξυραφιού και με όλα τα μπράβο από την εταιρία Boeing, πόσο εξισορρόπησε το τεράστιο μέγεθος του στρες που του προκάλεσε;
Ειρήνη Μιγάδη: Ο πατέρας μας δεν βίωσε επευφημίες, επιβραβεύσεις, ούτε από τη διεύθυνση της εταιρείας, ούτε απο την Boeing.
Είναι κατανοητό ότι, για ένα τόσο μεγάλο συμβάν με τόσες ενδεχόμενες συνέπειες ώφειλαν να γίνουν σοβαρές έρευνες για να διαπιστωθούν τα αίτια του παρ’ολίγον δυστυχήματος, οι ευθύνες, η συμμετοχή του ανθρώπινου παράγοντα.
Χαρακτηριστικό είναι ότι από την πρώτη κιόλας στιγμή, μετά την αίσια προσγείωση του αεροσκάφους, το πλήρωμα οδηγήθηκε στην επιμελητεία και δεν είχαμε επικοινωνία.
Σημαντικό πάλι για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο διαμορφώθηκε η δημόσια αντίδραση στην κοινοποίηση του γεγονότος είναι η χρονολογία: 1978, άλλη η κοινωνία, διαφορετικός ο τύπος, υπήρχε μια λιτότητα, μία αρχή και τέλος στην είδηση.
Ήδη όταν η Boeing ανακοίνωσε το πόρισμα της είχε προφτάσει τρόπον τινά να επανέλθει η κανονικότητα στον κόσμο της αεροπορίας.
Σίγουρα το γεγονός παρέμεινε χαραγμένο στη μνήμη εκείνων που μπορούσαν να το αξιολογήσουν αντικειμενικά.
Προσωπικά είμαι ευγνώμων στον δημοσιογράφο κο Παπαπέτρο που εστίασε σε ανύποπτο χρόνο και ανέδειξε την μοναδικότητα της πτήσης…που μπορώ και εγώ να βλέπω τον πατέρα μου να αναφέρεται ο ίδιος στην σταδιοποίηση της πτήσης, στην ανά δευτερόλεπτο αλλαγή στρατηγικής και αντίστοιχα δράσης κάτω από εντελώς ρευστές και πιεστικές συνθήκες με στόχο την κατά το δυνατόν βέλτιστη έκβαση και να στέκομαι στο ότι εκείνη την κορυφαία στιγμή βρισκόταν σε κατάσταση απόλυτης εγρήγορσης, δεν εγκατέλειψε την μάχη για την επιβίωση και τη διάσωση των ανθρώπων που του είχαν εμπιστευτεί τη ζωή τους, ενώ σε μια ακρούλα όπου ο χρόνος διαστέλλεται πρόλαβε να ξετρυπώσει το συναίσθημα και να θυμηθεί τις κόρες του!
Ο πατέρας μου δέχτηκε συγχαρητήρια από μεμονωμένα άτομα, αυτή είναι η αλήθεια. Ο ίδιος γνώριζε το μέγεθος του κατορθώματος του, ήξερε ότι ήταν μοναδικό, δεν περίμενε καν να γίνει πιστευτό.
Ήταν κυρίως σεμνός γύρω απο αυτό. Δώρο προς εμάς, τις κόρες του, δώρο μεταθανάτιο, είναι ο θαυμασμός στο πρόσωπό του, η μνεία στην μοναδικότητα των χειρισμών του κατά τη διάρκεια της πτήσης, οι επευφημίες…
Πραγματικά θα ήθελα εκείνος και η γυναίκα και στήριγμα της ζωής του να το είχαν ζήσει όλο αυτό, να το είχαν εισπράξει, ήταν δικό τους.
Όταν εγώ δέχομαι τα συγχαρητήρια αντ΄ αυτού, του τα αποδίδω σαν μία μεταθανάτια δικαίωση προς τον αιώνιο ιδιόρρυθμο έφηβο της πτήσης εκείνης.
Η συγκλονιστική αφήγηση του Σήφη Μιγάδη στον δημοσιογράφο Κώστα Παπαπέτρου:
Τι αναφέρει για την παραλίγο αεροπορική τραγωδία η Βικιπαίδεια:
Η πτήση 411 της Ολυμπιακής Αεροπορίας, ήταν πτήση από το Διεθνές Αεροδρόμιο Ελληνικού στην Αθήνα με προορισμό το Διεθνές Αεροδρόμιο John F. Kennedy της Νέας Υόρκης, την οποία εκτελούσε ένα Boeing 747-200 στις 9 Αυγούστου 1978 λίγο έλειψε να συντριβεί στο κέντρο της Αθήνας. Κανένας από τους 418 επιβαίνοντες δεν υπέστη σοβαρό τραυματισμό.
Το χρονικό της πτήσης
Το Boeing 747, γνωστό και ως “τζάμπο τζετ”, ήταν ένα αεροσκάφος κύρους τη δεκαετία του 1970 και αγοράστηκε από πολλές αεροπορικές εταιρείες ως η ναυαρχίδα του στόλου των εν λόγω εταιρειών.
Η Ολυμπιακή Αεροπορία ήταν ο εθνικός αερομεταφορέας της Ελλάδας και είχε αγοράσει κι αυτή μερικά 747∙ μεγάλη χωρητικότητα επιβατών σήμαινε χαμηλότερο κόστος ανά θέση για τις αεροπορικές εταιρείες που το λειτουργούσαν.
Η Αθήνα βρίσκεται στο κέντρο τεσσάρων μεγάλων βουνών: το όρος Αιγάλεω στα δυτικά, την Πάρνηθα στα βόρεια, το όρος Πεντελικό στα βορειοανατολικά και τον Υμηττό στα ανατολικά.
Η γεωγραφική περιοχή ονομάζεται Λεκανοπέδιο Αθηνών/Αττικής.
Η μετεωρολογία της Αθήνας θεωρείται μια από τις πιο περίπλοκες στον κόσμο, επειδή τα βουνά της προκαλούν ένα φαινόμενο αναστροφής της θερμοκρασίας.
Η θερμοκρασία εκείνη την ημέρα ήταν 32 °C.
Το Boeing 747-200
Το SX-OAA, με το όνομα Olympic Zeus, ήταν ένα Boeing 747-200.Το Boeing 747 είναι διώροφο, διπλάσιων διαστάσεων από τα τυπικά αεροσκάφη.
Μία από τις κύριες τεχνολογίες που επέτρεψαν σε ένα αεροσκάφος τόσο μεγάλο όσο το 747 να απογειωθεί ήταν ο κινητήρας high-bypass turbofan.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η Pratt & Whitney ανέπτυξε έναν νέο τέτοιο κινητήρα και όρισε το JT9D για την πρώοση του 747.
Ο νέος αυτός κινητήρας, χρησιμοποιώντας έγχυση νερού, έδωσε περισσότερη ώθηση για το βαρύ αεροσκάφος ευρείας ατράκτου.
Ο Κυβερνήτης της πτήσης ονομαζόταν Σήφης Μιγάδης (1923, Ηράκλειο Κρήτης – 1996, Αθήνα).
Είχε 32 χρόνια εμπειρίας στο ενεργητικό του και συμμετείχε ως εθελοντής στη Μάχη της Κρήτης, λαμβάνοντας μέρος σε όλες τις μάχες στην περιοχή του Ηρακλείου.
Εν συνεχεία εντάχθηκε στην αντιστασιακή ομάδα Φορς 133 (Force 133) και τον Ιούνιο του 1943, φοβούμενος ότι η δράση του είχε αποκαλυφθεί, φυγαδεύτηκε μαζί με άλλους, για την Αίγυπτο.
Εκεί κατετάγη στην Βασιλική Πολεμική Αεροπορία, όπου υπηρέτησε ως Έφεδρος Σμηνίας Χειριστής (κλάσης 1944 / 4578), μέχρι τις 6 Αυγούστου 1948.
Ως πιλότος σε πολιτικά αεροσκάφη προσελήφθη αρχικά στην ΤΑΕ το 1948 και παρέμεινε στην Ολυμπιακή Αεροπορία μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1981.
Περίληψη πτήσης
Η Boeing ανέφερε ότι σημειώθηκε «σβήσιμο του κινητήρα» κατά την απογείωση, ενώ οι ελληνικές εφημερίδες ανέφεραν ότι σημειώθηκε έκρηξη.
Με βάση την εξέταση του καταγραφέα δεδομένων πτήσης , η Boeing κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εννέα δευτερόλεπτα μετά την απογείωση, το πλήρωμα πτήσης είχε απενεργοποιήσει τις αντλίες έγχυσης νερού, γεγονός που μείωσε την ώθηση.
Η απενεργοποίηση των αντλιών όταν το αεροπλάνο βρισκόταν σε αναρρίχηση περιόρισε την ικανότητα του αεροπλάνου να αναρριχηθεί.
Η Boeing δηλώνει ότι η ώθηση αυξήθηκε χειροκίνητα μετά από 325 δευτερόλεπτα και στη συνέχεια το αεροπλάνο ανέβηκε κανονικά.
Ο κυβερνήτης Σήφης Μιγάδης κατάφερε να κρατήσει το αεροσκάφος στον αέρα σε εξαιρετικά χαμηλό ύψος κάτω από την ελάχιστη ταχύτητα.
Όλες οι προσομοιώσεις της πτήσης από την Boeing έδειχναν το αεροπλάνο να πέφτει.
Ανάλυση της πτήσης
Η πτήση 411 της Ολυμπιακής Αεροπορίας στις 9 Αυγούστου 1978, από Αθήνα προς Νέα Υόρκη εκτελέστηκε με ένα από τα αεροσκάφη τύπου Boeing B-747-284B που λειτουργούσε τότε η ΟΑ.
Το αεροσκάφος του συμβάντος είχε αριθμό ουράς (Νηολόγιο) SX-OAA και ονομασία Olympic Zeus.
Η πτήση μετέφερε 348 επιβάτες και εικοσαμελές πλήρωμα, με μέγιστο βάρος απογείωσης τα 353.000 κιλά, από τα οποία οι 160 τόνοι ήταν καύσιμα.
Μαζί με τον Μιγάδη, πετούσε και ο συγκυβερνήτης Κωνσταντίνος Φικάρδος, ο οποίος ήταν φίλος του.
Σύμφωνα με την Boeing, οι κινητήρες 3 και 4 ήταν πιο αδύναμοι από το συνηθισμένο καθώς το αεροσκάφος κινούνταν.
Το αεροπλάνο αρχικά απογειώθηκε κανονικά, αλλά μετά έχασε τον υπ’ αριθμόν 3 κινητήρα του, ο οποίος εξερράγη λόγω υπερθέρμανσης των αγωγών ψύξης του στροβίλου, ακριβώς τη στιγμή κατά την οποία απογειωνόταν — άρα δεν μπορούσε να φρενάρει — να ματαιώσει την απογείωση και να σταματήσει.
Αυτό δεν αναφέρθηκε στην μελέτη της Boeing, αλλά ο τύπος της εποχής το ανέφερε κανονικά.
Ωστόσο, η Boeing ανέφερε ότι περίπου εννέα δευτερόλεπτα μετά, ο διακόπτης της αντλίας νερού ήταν απενεργοποιημένος, λόγω κακής συνεννόησης του πληρώματος.
Οι πιλότοι αμέσως κατάλαβαν την κρισιμότητα της κατάστασης και επέδειξαν ψυχραιμία, ενώ παράλληλα και προκειμένου να κρατήσουν το αεροσκάφος στον αέρα, παραβίασαν αρκετά προτόκολλα της κατασκευάστριας εταιρείας Boeing. Κατ’ αρχάς αμέσως μετά την απογείωση, ο Μιγάδης ζήτησε και ανέβασαν τους τροχούς, κάτι που απαγορεύεται από το εγχειρίδιο πτήσεως. Εκείνη την ώρα το αεροσκάφος πετούσε στα 35 πόδια (11 μέτρα).
Ο Μιγάδης, ο οποίος ήξερε πολύ καλά την αεροδυναμική, πετούσε το αεροσκάφος σταθερό σε οριζόντια θέσης. Δεν μπορούσε να κάνει ελιγμούς, ούτε να στρίψει.
Από την αρχή του συμβάντος (με την έκρηξη στον υπ’ αριθμόν 3 κινητήρα), “θεωρώντας εαυτούς νεκρούς” και στην προσπάθειά του να έχει όσο το δυνατόν λιγότερα θύματα στο έδαφος, προσπαθούσε να προσκρούσει το αεροσκάφος επί του Όρους Αιγάλεω, «μήπως και σωθούν οι πίσω επιβάτες και τα Νότια Προάστια».
Εάν έπεφτε, οι 150 τόνοι κηροζίνης στα μέσα του καλοκαιριού, στις 2 η ώρα το μεσημέρι, με θερμοκρασία 32° C και με υγρασία 29,83 Hg (στα 83 πόδια [25,3 μ.]) θα προκαλούσαν πυρκαγιά, οι οποία προφανώς θα είχε αρνητικές συνέπειες.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο του όρους Αιγάλεω στα 1.539 πόδια (469 μ.) προκάλεσε μεγάλη ανησυχία επειδή η χαμηλή ταχύτητα αέρα και το ελάχιστο ύψος δεν άφηναν στο πλήρωμα πτήσης αρκετό χώρο για να εκτελέσει μια κανονική στροφή.
Στις 2:05 μ.μ., ένας ελαφρύς αντίθετος άνεμος έδωσε στο αεροπλάνο κάποιο ύψος, το οποίο επέτρεψε στον Μιγάδη να κάνει μια σταδιακή στροφή για να αποφύγει τη συντριβή στο βουνό.
Αφού πέταξε πάνω από τη θάλασσα για να ρίξει μερικά καύσιμα, το αεροσκάφος επέστρεψε στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Ελληνικού με ασφάλεια.
Στο αεροδρόμιο περίμεναν οι δύο κόρες του Μιγάδη, ειδοποιημένες από έναν ξάδερφό τους, ο οποίος είχε δει το αεροσκάφος να πετά κοντά στο γήπεδο του Πανιωνίου. Αργότερα ο Μιγάδης συνέχισε την πτήση με άλλο αεροπλάνο.
Τα αποτελέσματα της έρευνας
Σύμφωνα με την έκθεση του Brien S. Wygle, στελέχους της Boeing, “Ανάλυση επιδόσεων της απογείωσης της Ολυμπιακής Αεροπορίας στην Αθήνα στις 9 Αυγούστου 1978 με βλάβη του κινητήρα κατά την περιστροφή”, η εταιρεία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι:
«…Οι χαμηλές επιδόσεις μετά την απογείωση δεν οφείλονται σε δυσλειτουργία του αεροσκάφους ή των κινητήρων.
Αντιθέτως, το πρόβλημα προκλήθηκε από το ακούσιο κλείσιμο των αντλιών έγχυσης νερού από το πλήρωμα και την επακόλουθη μείωση της ώσης.
Η απώλεια υγρής ώσης σε μια κατάσταση όπου το αεροπλάνο ήταν περιορισμένο στην άνοδο κατά την απογείωση, μείωσε σημαντικά την ικανότητα συνέχισης της πτήσης με επαρκή θετική κλίση ανόδου. Μόλις αυξήθηκε χειροκίνητα η ώση σε χρόνο συντονισμού περίπου 325 δευτερολέπτων, το αεροπλάνο του πραγματοποίησε άνοδο κανονικά….»
Η Boeing επισήμως θεωρούσε το αεροσκάφος “χαμένο”, καθώς κάθε φορά που προσωμοίωνε την πτήση, εκείνο έπεφτε.
notia team
Ο συγγραφέας δεν έχει συμπληρώσει ακόμη το βιογραφικό του.
Δείτε όλα τα άρθρα από notia team
