Κραυγή αγωνίας από κάτοικο της περιοχής, αναδεικνύει την απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της Αργυρούπολης. Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν την ανάρτηση της Anselegan Vasso είναι αδιάψευστοι μάρτυρες: αυτοκίνητα σταθμευμένα κάθετα πάνω στα πεζοδρόμια, κλείνοντας κάθε δίοδο και αναγκάζοντας τους πεζούς να ρισκάρουν τη σωματική τους ακεραιότητα περπατώντας μέσα στο οδόστρωμα, δίπλα σε οχήματα που αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες.
Γονείς που συνοδεύουν τα παιδιά τους πεζοί δεν έχουν πεζοδρόμιο να περπατήσουν
Το πρόβλημα παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις αν αναλογιστεί κανείς ότι στη λεωφόρο λειτουργούν δύο σχολεία. Γονείς με μικρά παιδιά αναγκάζονται να ελίσσονται ανάμεσα σε παρκαρισμένα οχήματα και διερχόμενα αυτοκίνητα για να φτάσουν στην πόρτα του σχολείου. Την ίδια στιγμή, επιχειρήσεις (καφέ, συνεργεία κ.α.) φαίνεται να αντιμετωπίζουν το δημόσιο πεζοδρόμιο ως ιδιωτικό πάρκινγκ για την πελατεία τους.
Για τους συμπολίτες μας με αναπηρία (ΑμεΑ), τους ηλικιωμένους ή τους γονείς με καρότσια, η Αργυρουπόλεως είναι απλώς «απαγορευμένη ζώνη». Η έλλειψη ελεύθερου χώρου καθιστά κάθε μετακίνηση, ακόμα και για τα βασικά ψώνια στο σούπερ μάρκετ, έναν επικίνδυνο άθλο.
Ηχηρή απουσία της Δημοτικής Αστυνομίας και της Τροχαίας
Το πιο εξοργιστικό στοιχείο της καταγγελίας αφορά την επιλεκτική αδιαφορία των αρχών. Ενώ σε άλλα σημεία του Δήμου η βεβαίωση κλήσεων είναι καθημερινό φαινόμενο, στη Λεωφόρο Αργυρουπόλεως επικρατεί ένα καθεστώς άτυπης ασυλίας. Παρά τις συνεχείς οχλήσεις και καταγγελίες των κατοίκων, η Δημοτική Αστυνομία και η Τροχαία παραμένουν άφαντες, αφήνοντας την παρανομία να παγιωθεί ως κανονικότητα.
Δικαίωμα στην πόλη, όχι «φιλανθρωπία»
«Η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια στον δημόσιο χώρο δεν είναι προνόμιο — είναι δικαίωμα», καταλήγει η κάτοικος στην ανάρτησή της.
Είναι καιρός οι αρμόδιοι να σταματήσουν να περιορίζονται σε επικοινωνιακά μηνύματα συμπερίληψης στις παγκόσμιες ημέρες και να δράσουν στην πράξη. Η αποκατάσταση των πεζοδρομίων, η τοποθέτηση προστατευτικών μέσων και η αστυνόμευση της παράνομης στάθμευσης δεν είναι θέμα «καλής θέλησης», αλλά επιτακτική ανάγκη για να μη θρηνήσουμε θύματα.
Η ανάρτηση της Anselegan Vasso :
“Αργυρουπόλεως: μια λεωφόρος επικίνδυνη για πεζούς και απροσπέλαστη για τα άτομα με αναπηρία
Καθημερινά, κάτοικοι, γονείς και άτομα με αναπηρία αναγκάζονται να κινούνται μέσα στο οδόστρωμα μιας κεντρικής λεωφόρου, επειδή τα πεζοδρόμια έχουν μετατραπεί σε χώρους στάθμευσης. Αυτή η εικόνα δεν είναι εξαίρεση — είναι η καθημερινότητα στη λεωφόρο Αργυρουπόλεως.
Η Αργυρουπόλεως είναι ένας δρόμος με συνεχή κίνηση και μεγάλες ταχύτητες αυτοκινήτων, αλλά χωρίς στοιχειώδη πρόβλεψη για τους πεζούς. Τα πεζοδρόμια είναι κατεστραμμένα και μόνιμα κατειλημμένα από παρκαρισμένα οχήματα. Επιχειρήσεις της περιοχής, όπως καφέ και συνεργεία αυτοκινήτων, τα χρησιμοποιούν ως χώρους στάθμευσης για τους πελάτες τους, στερώντας από τους κατοίκους το δικαίωμα να περπατούν με ασφάλεια.
Στη λεωφόρο λειτουργούν δύο σχολεία. Γονείς που συνοδεύουν τα παιδιά τους πεζοί δεν έχουν πεζοδρόμιο να περπατήσουν. Ο δήμος έχει τοποθετήσει κάγκελα μόνο μπροστά από το ένα σχολείο, όμως για να φτάσει κανείς εκεί πρέπει πρώτα να περπατήσει μέσα στη λεωφόρο, ανάμεσα στα αυτοκίνητα.
Ακόμα και οι πιο απλές μετακινήσεις γίνονται επικίνδυνες. Η μετάβαση στο σούπερ μάρκετ της περιοχής σημαίνει περπάτημα στο οδόστρωμα, συχνά φορτωμένος με ψώνια, επειδή τα πεζοδρόμια είναι απροσπέλαστα.
Για τα άτομα με αναπηρία, η Αργυρουπόλεως είναι ουσιαστικά κλειστή. Δεν υπάρχει ασφαλής τρόπος μετακίνησης για άτομα σε αμαξίδιο, ηλικιωμένους ή γονείς με καρότσι. Κι όμως, την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία γεμίζουμε τα κοινωνικά δίκτυα με όμορφα λόγια περί ευαισθησίας και συμπερίληψης από τους υπευθύνους. Τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου, η πραγματικότητα τους διαψεύδει και η ζωή των ανθρώπων αυτών ειδικά στη γειτονιά μας είναι μια κόλαση.
Οι κάτοικοι καλούν συχνά τη δημοτική αστυνομία και την τροχαία. Οι καταγγελίες γίνονται, αλλά στην πράξη δεν εμφανίζεται κανείς και δεν βεβαιώνονται κλήσεις για τα παράνομα παρκαρισμένα οχήματα στα πεζοδρόμια. Είναι απορίας άξιο γιατί σε κάποιες περιοχές της Αργυρούπολης κόβονται κλήσεις ατελείωτα και συχνά για αστείους λόγους, ενώ στην Αργυρουπόλεως η δημοτική αστυνομία δεν πλησιάζει ποτέ!!
Η λεωφόρος Αργυρουπόλεως δεν χρειάζεται άλλες δηλώσεις καλών προθέσεων. Χρειάζεται ελεύθερα και ασφαλή πεζοδρόμια, με σεβασμό στους πεζούς και πραγματική προσβασιμότητα για τα άτομα με αναπηρία.
Γιατί η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια στον δημόσιο χώρο δεν είναι προνόμιο — είναι δικαίωμα.”
notia team
Ο συγγραφέας δεν έχει συμπληρώσει ακόμη το βιογραφικό του.
Δείτε όλα τα άρθρα από notia team
