Αποχαιρετάμε τον Διονύση Σαββόπουλο: Εμείς, του ’60 οι εκδρομείς

της Ελένης Γρηγοριάδου

Συγκίνηση και θλίψη προκαλεί ο θάνατος του μεγάλου συνθέτη, στιχουργού και πρωτεργάτη της σχολής των Ελλήνων τραγουδοποιών, Διονύση Σαββόπουλου. Ψάχνοντας στο χρονοντούλαπο των αρχείων μου ήρθαν μπροστά μου δύο συναυλίες, από τις δεκάδες που είχα καλύψει τότε για την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία». Στιγμές και εικόνες που πραγματικά δεν μ΄ άφησαν ασυγκίνητη!

Η πρώτη ήταν η αξέχαστη βραδιά στο κατάμεστο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, 25/7/2004, για τα 60ά του γενέθλια & την 40ετία του στη δισκογραφία με τίτλο:  Διονύσης Σαββόπουλος:  «προ-ολυμπιακό πάρτι-γενεθλίων». Από τις πιο δυνατές στιγμές αυτής της βραδιάς ήταν, όταν ανέβηκαν στην σκηνή, του ’60 οι εκδρομείς, τα κολλητάρια του Σαββόπουλου, οι κ.κ. Παντελής Βούλγαρης, Κώστας Ζουράρις, Σπύρος Βλασόπουλος, Μάκης Τρικούκης, Γιώργος Γραμματικάκης, Γιώργος Κοντογιάννης, Αλέξανδρος Λυκουρέζος, Αγγελος Ραζής, για να τραγουδήσουν μαζί του.   Σ’ αυτή τη συναυλία συμμετείχαν επίσης οι: Νίκος Πορτοκάλογλου, Δήμητρα Γαλάνη, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Φοίβος Δεληβοριάς και η Καλομοίρα. Ξεχωριστή επίσης στιγμή  κι’ ένα βαλς, εκτός πίστας, με τη σύντροφο της ζωής του ‘Ασπα!

Τι ήταν τα περίφημα 60’s; «Ήταν μια δεκαετία που είχες τη βεβαιότητα ότι τα πάντα είναι δυνατά κι ότι τα πάντα μπορούν να ειπωθούν. Τα 60’s, αρχίζουν με το αντισυλληπτικό χάπι και τελειώνουν με τον άνθρωπο να πατάει στο φεγγάρι. Ταυτοχρόνως έχουμε δημιουργική έκρηξη στα πανεπιστήμια, στις τέχνες, στην τεχνολογία ή ακόμα και στον τρόπο που ντυνόμαστε ή συμπεριφερόμαστε. Ήταν μια μαγική δεκαετία» είχε πει τότε ο Διονύσης Σαββόπουλος

Στάθηκα και στην συνέντευξη τύπου που είχε γίνει στο «Παλλάς», 3/12/2009, για την υπερπαραγωγή «Σαββόπουλος και φίλοι. Το περιβόλι του τρελλού. 60΄s, το ροκ του μέλλοντός μας», σε κάποιες ατάκες του που είχα σημειώσει: «Η δεκαετία του ΄60 ήταν καταλυτική και συγκλονιστική. Τότε οι άνθρωποι ήταν ευγενείς. Μετά χάλασαν. Μετά τη χούντα γίναμε καταναλωτικά ζώα και αγενείς. Γνωρίζω ότι το παραμύθι μου είναι πολύ παλιό, αλλά θέλω οι νεότεροι να παρουσιάσουν το δικό τους παραμύθι. Και να ξέρετε ότι είμαι πολύ καλός ακροατής. Σήμερα ζούμε τη χειρότερη δεκαετία. Αυτό που πρέπει να σημειώσω είναι ότι γενικά ο ελληνικός λαός δεν θυμάται, διότι είμαστε συναισθηματικοί. Αρα, έχουμε ανάγκη από κοντή μνήμη»

«Το ροκ του μέλλοντός μας έχει να κάνει με την αποκέντρωση και τις μικρές κοινωνίες. Πρέπει να βρούμε νόημα στον βίο μας. Είναι ευλογία να έχεις φίλους. Και μάλιστα καλούς και πολλούς, οι οποίοι όταν τους φωνάξεις θα δώσουν το παρών».

Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν μέγας ατακαδόρος. Όταν είχε κέφια, οι ατάκες και τα γέλια έπεφταν βροχή. Όταν ήταν κακόκεφος, έστριβες απ΄ τη γωνία…

Αποχαιρετάμε τον Διονύση Σαββόπουλο

Εμείς, του ’60 οι εκδρομείς,

απόμακροι εξ αρχής

εκτός παραδομένου κόσμου εμείς,

ανήλικοι διαρκώς,

μα κι απ’ το καθεστώς

αμόλυντοι ευτυχώς, εμείς.

Εμείς, μιας δίψυχης ωδής

παράλογα ανοιχτής,

με συμπεριφορές ανατροπής,

και της βαθιάς μας ζωής

της συντηρητικής,

εμείς οι εκκρεμείς.

Χρονιές, με αίμα και φωτιές

και Χούντας κι Ιουλιανές,

και της μεταπολίτευσης φωνές,

αυτού του συρφετού,

του δημοκρατικού

του νέου εγωισμού, εμείς.

Εμείς, υπόγειας διαδρομής,

το ’83 παχείς,

με “Τραπεζάκια Έξω” ευτυχείς,

σε κύμα ξαφνικό, στο “Ολυμπιακό”,

στο απόλυτο κενό.

Να μας έχει ο Θεός γερούς

πάντα ν΄ανταμώνουμε

και να ξεφαντώνουμε ,βρέ

με χορούς κυκλωτικούς

κι άλλο τόσο ελεύθερους

σαν ποταμούς

Το Σάββατο 25 Οκτωβρίου θα γίνει η κηδεία του σπουδαίου τραγουδοποιού Διονύση Σαββόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Τρίτης 21/10, σε ηλικία 81 ετών, μετά από ανακοπή καρδιάς. Η κηδεία θα γίνει δημοσία δαπάνη στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.