Στις τέσσερις παραλίες της δεν θα βρεις ξαπλώστρες και beach bar. Δεν θα βρεις επίσης τα γνωστά νυχτερινά μαγαζιά «επάνω στο κύμα», αυτά που καταλήγουν να οικειοποιούνται κάθε εκατοστό ελεύθερου χώρου και να επιβάλλουν τη δραστηριότητά τους διά των «φουσκωτών».
Τα καταστήματα αυτά έχουν πλέον κατεδαφιστεί και στη θέση τους δημιουργούνται κοινόχρηστοι χώροι, που αποδίδονται στο κοινό. Όταν «παραδοσιακά» οι πολιτικές του κράτους και των δήμων αφορούν την εντατική εκμετάλλευση της ακτογραμμής και η αντιμετώπιση από τον ιδιωτικό τομέα χαρακτηρίζεται από την αυθαιρεσία και την παρανομία, τα τέσσερα χιλιόμετρα του ελεύθερου θαλάσσιου μετώπου του δήμου Γλυφάδας είναι αναμφίβολα η εξαίρεση − μια όαση για όλους τους πολίτες και ένα διαφορετικό παράδειγμα.
Δεν είναι όμως κάτι που προέκυψε από τη μια μέρα στην άλλη: για να απελευθερωθεί η παραλία της Γλυφάδας από τις παρανομίες και τους φράχτες, χρειάστηκε αρκετή επιμονή και πολλές μάχες, δικαστικές και πολιτικές. Η σημασία της ύπαρξης μιας συνεχούς, ελεύθερης για όλους παραλιακής ζώνης αναδεικνύεται τώρα ακόμα περισσότερο, με δεδομένη την εξέλιξη του παραλιακού μετώπου του Ελληνικού.
Διαβάστε περισσότερα στο νέο τεύχος του «Κ» που κυκλοφορεί την Κυριακή 13 Ιουλίου με την «Καθημερινή».
Η ανάρτηση του δημάρχου, Γιώργου Παπανικολάου:
“Ήταν – και εξακολουθεί να είναι – ένας ωραίος αγώνας.
Δύσκολος, απαιτητικός , εξουθενωτικός πολλές φορές, αλλά ωραίος.
Ο αγώνας για να είναι ελεύθερες και ανοιχτές για όλους οι δημοτικές παραλίες της Γλυφάδας μας.
Για να διώξουμε όλες τις παράνομες εγκαταστάσεις.
Για να κάνουμε μελέτες, διαγωνισμούς, να φτιάξουμε ένα ονειρικό παραλιακό μέτωπο: Με πεζόδρομο, ποδηλατόδρομο, χώρους αναψυχής για μικρούς και μεγάλους, πολύ πράσινο, παραλίες με ομπρέλες, παγκάκια, ντουζιέρες και όλες τις ανέσεις – χωρίς καμία χρέωση και κανέναν αποκλεισμό.
Και με δύο Seatrac που κάνουν την ανεξάρτητη διαβίωση, πράξη.
Το πολυσέλιδο ρεπορτάζ στο περιοδικό «Κ» της κυριακάτικης Καθημερινής αποτυπώνει το αποτέλεσμα μίας τεράστιας, πολυετούς και κοπιώδους προσπάθειας.
Θα το πω όπως το νιώθω:
Υπάρχουν πάντα δύο δρόμοι. Ο εύκολος και ο δύσκολος.
Ο δύσκολος εμπεριέχει μάχη με μικρά και μεγάλα συμφέροντα, μάχη στα δικαστήρια, μάχες καθημερινές.
Για το δημόσιο συμφέρον και το κοινό καλό.
Εμείς πάντοτε επιλέγουμε τον δεύτερο, πιο δύσκολο, αλλά πιο ωραίο δρόμο.
Ευχαριστούμε από καρδιάς την εφημερίδα Καθημερινή και τους δημοσιογράφους Γιώργο Λιάλιο και Γιώργο Ψωμιάδη και τον φωτογράφο Περικλή Μεράκο, για το ρεπορτάζ και την παρουσίαση του παραλιακού μας μετώπου.”
notia team
Ο συγγραφέας δεν έχει συμπληρώσει ακόμη το βιογραφικό του.
Δείτε όλα τα άρθρα από notia team
