Χρονολογείται στο πρώτο μισό του 4ου αι. π.Χ. Πρόκειται για εξαιρετικής ποιότητας επιτύμβιο, στο οποίο η σχεδόν αγαλμάτινη γυναικεία μορφή (η νεκρή) με την επιμελημένη κόμμωση απεικονίζεται στην κλασική από τα επιτύμβια του Κεραμεικού σκηνή, να παίρνει από τα χέρια της θεραπαινίδας της και να περιεργάζεται, για τελευταία φορά, κάποιο ζωγραφιστό (χαμένο σήμερα) κόσμημα, πιθανότατα περιδέραιο.
Εξαιρετικές είναι οι λεπτομέρειες στις κινήσεις των δαχτύλων των χεριών των δύο μορφών. Ο βαρβαρικός χειριδωτός χιτώνας της μικρής δούλης έρχεται σε αντίθεση με τον ανάλαφρο χιτώνα και το ιωνικό ιμάτιο της νεκρής, που οι πτυχώσεις τους αναδεικνύουν το καλλίγραμμο σώμα, του οποίου οι γραμμές στη δεξιά πλευρά διαγράφονται καθαρά κάτω από το ρούχο.
Η θλίψη είναι ζωγραφισμένη στο πρόσωπο της νεκρής (το πρόσωπο της θεραπαινίδας δυστυχώς δε σώζεται), που κοιτάζει, αποστασιοποιημένη πια, τον κόσμο των ζωντανών για τελευταία φορά. Είναι εμφανής η προσπάθεια του καλλιτέχνη να αποδεσμεύσει τις μορφές από τη στήλη, κάτι που σταδιακά κορυφώνεται μέσα στον 4ο αι., με τη μεταστροφή της τέχνης από το σύνολο στο άτομο και από τον δημόσιο στον ιδιωτικό χαρακτήρα των μνημείων. Εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πειραιά. Πηγή: Γιώργος Γκαρής Μουσεια και Επισκέπτες
notia team
Ο συγγραφέας δεν έχει συμπληρώσει ακόμη το βιογραφικό του.
Δείτε όλα τα άρθρα από notia team
