Βούλα: Μαρτυρία για καβγάδες τοξικομανών έξω από το Ασκληπιείο

Tη μαρτυρία της για την κατάσταση που επικρατεί έξω από το Ασκληπιείο Βούλας με τους καθημερινούς καβγάδες των τοξικομανών που παρακολουθούνται στη μονάδα απεξάρτησης του ΟΚΑΝΑ, καταθέτει στο Forum των 3B, η Έλενα Πολυζωγοπούλου, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν είναι κατά των ανθρώπων αυτών και της προσπάθειας που γίνεται για να γλυτώσουν από την ηρωίνη.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι απόψεις κάποιων πολιτών για το σοβαρό αυτό θέμα.

Δείτε τη μαρτυρία:

θα ήθελα να θέσω ένα προβληματισμό μου ως μητέρα και άνθρωπος, αλλά και κάτοικος και δημότης των 3Β. Πιστεύω ότι δεν είμαι η πρώτη, εδώ και αρκετές μέρες συζητιέται με πολλή ανησυχία στις παρέες των δημοτών.

Πρόκειται για τα καθημερινά περιστατικά-εικόνες έξω απο το Ασκληπιείο καθώς και στον περίβολο της Παναγίας απο τους τοξικομανείς που παρακολουθούνται στην μονάδα απεξάρτησης του Οκανά που πρόσφατα λειτούργησε μέσα στο Νοσοκομείο.

Η ίδια προσωπικά έχω δει καυγάδες των χρηστών υπό την επήρεια τους και εικόνες που δεν μπορώ να περιγράψω εδω μέσα, σε διάρκεια μόνο μίας εβδομάδας.

Σκηνές που άλλοτε περιγράφαμε κατεβαίνοντας στο κέντρο και σε υποβαθμισμένες περιοχές, μη τολμώντας να διανοηθούμε ότι θα αποτελούσαν καθημερινότητα με την οποία πρέπει να συμβιβαστούμε πλέον στον όμορφο δήμο μας.

Άς αναλογιστούμε τον κίνδυνο για τα παιδιά μας, τις εικόνες που θα βλέπουν, κλπ..Δεν λέω σε καμία περίπτωση να μην υποστηριχτούν όλες αυτές οι ψυχές αλλά θα πρέπει να είχε προβλεφθεί αστυνόμευση στο σημείο εκείνο ώστε να μην γίνονται καθημερινά περιστατικά. Πριν λίγες μέρες χτυπιόντουσαν 4-5 χρήστες έξω απο την πόρτα του Νοσοκομείου έχοντας διακόψει και την κυκλοφορία και φυσικά κανείς μας δεν τόλμησε να επέμβει. Ήμασταν εκεί ανάμεσα και μητέρες με μικρά παιδιά και ηλικιωμένοι..

ΔΕΙΤΕ ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΧΟΛΙΟ

Fotia Giannik Καλημερα. Επιστρέψτε μου να εκφράσω σε αυτο το σημειο τη γνωμη μου. Σε τέτοιες περιπτώσεις τα θύματα δεν είμαστε εμείς που παρακολοθουμε τη κατάσταση αυτή ουτε τα παιδια μας που καλό είναι να βλέπουν σε ποια κοινωνία μεγαλωνουν. Θύματα ειναι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, ασθενεις που χρήζουν βοήθειας και όχι περισσότερο επικινδυνοι από εμάς του ιδιους που δεν είμαστε χρηστες. Ακραια συμπεριφορα μπορεί να δειξουν ορισμενες φορες αλλα οι συγκεκριμένοι ανθρωποι συνηθως ειναι απλα ανημποροι για οτιδηποτε κακο στον περιγυρο τους. Η εικόνα είναι λυπηρη θα συμφωνησω. Όσο για τα αδεσποτάκια καλό είναι τα βοηθάμε ουσιαστικά λύνοντας το προβλημα της δημιουργιας τους όπως χρόνια έχει λυθεί στις αναπτυγμένες χώρες. (Ο δήμος ως προς αυτο) Μακάρι να ζουν 18 και 20 χρόνια με υγεία. Να καταφερουν να ζήσουν όμως και οι άνθρωποι αυτοί που είναι εκεί 18 και 20 χρόνια παραπανω μιας και βρίσκονται εκεί για βοήθεια.