Ισόβια για τον φόνο του άνδρα με τα τατουάζ στα Λιμανάκια

 Εισαγγελέας: “Όχι μόνο σκότωσαν αλλά επιχείρησαν να διαμελίσουν το πτώμα”

“Το αίμα του θύματος βρέθηκε στο πολύφωτο, στο τάβλι, στην τηλεόραση, στο ταβάνι, στον υαλοπίνακα, στα παράθυρα. Οι κατηγορούμενοι συμφωνούν στα βασικά σημεία του εγκλήματος. Το θύμα ήταν ζωντανό αφού κάηκε. Όταν έλαβε χώρα ο βίαιος και σκληρός ξυλοδαρμός που ξεκίνησε από τον ανεμιστήρα, ο οποίος μάλιστα έσπασε από τη σφοδρότητα, το άτομο ήταν ήδη ανίκανο να αντισταθεί. Ο κομμένος βραχίονας του θύματος δείχνει ότι όχι μόνο σκότωσαν αλλά επιχείρησαν να διαμελίσουν το πτώμα” ήταν η περιγραφή που έδωσε στην εισήγησή της η εισαγγελέας της έδρας. Σύμφωνα με την εισαγγελική λειτουργός, “δεν υπάρχει κίνητρο για την πρώτη κατηγορούμενη, αντίθετα υπάρχει για το δεύτερο, σε συνδυασμό με τα χτυπήματα, που μόνο ένας άντρας μπορεί να καταφέρει”. Αν και η ίδια ζήτησε να καταδικαστεί για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως ο κατηγορούμενος και για τη νεαρή κοπέλα η κατηγορία να μετατραπεί σε απλή συνέργεια, τακτικοί δικαστές και ένορκοι δεν αποδέχτηκαν το σκεπτικό, “βλέποντας” συναυτουργία στο έγκλημα.

Ανατριχιαστικά τα όσα, υποστήριξε στην απολογία του ο Μ.Μ., ο οποίος έριξε μεγάλο μέρος της ευθύνης στην πρώην σύντροφό του. Υπο το κλάμα του βρέφους τους, που βρισκόταν έξω από την αίθουσα, ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι χτύπησε το θύμα, αλλά ήταν εκείνη που τον σκότωσε. Ζήτησε συγγνώμη από την οικογένεια του θύματος, η οποία δεν παραστάθηκε ως πολιτική αγωγή στη διαδικασία, και περιέγραψε το έγκλημα ως εξής:

Τον χτύπησαν με τον ανεμιστήρα και του έβαλαν φωτιά

“Εκείνη την ημέρα γύρισα νωρίτερα σπίτι. Ακουσα την Α. που φώναζε βοήθεια. Το θύμα ήταν πάνω της, τη θώπευε και τη φιλούσε. Εκνευρίστηκα και τον χτύπησα με τον ανεμιστήρα και με τα χέρια. Εκείνος ζήτησε νερό και η Α. του έδωσε να πιει χλωρίνη. Μου έλεγε πως αυτό είχε πυροβολήσει τον αδελφό του παλιά και πως αν σηκωθεί θα μας σκοτώσει. Φοβήθηκα. Μου είπε να τον αφήσουμε κάπου, αλλά δεν κατάλαβα να τον σκοτώσουμε. Τον δέσαμε και τον βάλαμε στο αυτοκίνητο. Τον είχα χτυπήσει πολύ. Όταν κατεβήκαμε από το αμάξι, εκείνη είχε πάρει ήδη το μπιτόνι με τη βενζίνη, που είχε για δουλειές, και τον περιέλουσε κατευθείαν. Όταν λαμπάδιασε, έχασα τη γη κάτω από το πόδια μου… Προσπάθησα να την τραβήξω να φύγουμε αλλά εκείνη είπε ότι ήθελε να δει πώς καίγεται. Δεν ήξερα τί να κάνω… Την πήρα και όπως ήμουν κουτσός από την πάλη, την έβαλα στο αμάξι να φύγουμε. Λίγο πιο πάνω σταματήσαμε γιατί ήθελε να δει αν φαινόταν η φωτιά. Δεν είδαμε τίποτα και μου είπε να γυρίσουμε. Το θύμα είχε μετακινηθεί, σηκώθηκε και μου επιτέθηκε. Παίξαμε ξύλο κα έπιασα μια πέτρα να του την πετάξω. Εκείνη από πίσω μου, πήρε μια μεγάλη πέτρα και τον χτύπησε πολλές φορές. Ήμουν ταραγμένος και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, αλλά ούτε και της είπα να σταματήσει.. Μαζέψαμε τις πέτρες, τις πετάξαμε στη θάλασσα και την κουβέρτα, με την οποία τον είχαμε τυλίξει, σε έναν κάδο. Στο σπίτι μας αλλάξαμε τα σεντόνια στο κρεβάτι και κοιμήθηκε κανονικά. Δεν την ένοιαζαν τα αίματα. Εγώ ήμουν στην κουζίνα και έκλαιγα. Δεν μπορούσα να το χωνέψω. Δεν ήθελα να κάνω τέτοιο κακό. Τη δεύτερη ημέρα πήρε την τρίτη κατηγορούμενη και μαζί με ένα φίλο της ήρθαν και καθαρίσαμε το σπίτι. Μετά από λίγες ημέρες, είχε αρχίσει πάλι τα ναρκωτικά”. Τσακωθήκαμε και έφυγε. Την παρακάλεσα να παραδοθούμε. Μου είπε ότι θα το σκεφτόταν, αλλά φώναξε την αστυνομία. Μου είχε στήσει παγίδα για να τα πει όπως ήθελε…”.

Πρόεδρος: Πώς ήταν το θύμα πριν το βάλετε στο αμάξι;

Κατηγορούμενος: Αρκετά χτυπημένος στο πρόσωπο από τις γροθιές και τον ανεμιστήρα. Τον χτυπούσα αρκετή ώρα. Εκείνη τον κλώτσησε και τον χαστούκισε.

Πρόεδρος: Την βλέπατε να έρχεται με το μπιτόνι και δεν αντιδράσατε. Μήπως επικροτούσατε;

Κατηγορούμενος: Δεν ήμουν σε θέση. Εγώ τον χτύπησα αλλά δεν τον σκότωσα. Του έβαλε φωτιά και τον τελείωσε με τις πέτρες. Αυτή το έκανε. Αυτή! Εκμεταλεύτηκε την αγάπη μου. Έβαζε τον καθένα μέσα στο σπίτι μου, χωρίς να το ξέρω.

Εισαγγελέας: Του έφυγαν όλα τα δόντια από το ξύλο και του πρήστηκαν τα μάτια. Βρέθηκαν αίματα μέχρι και στο ταβάνι, αλλά λέτε ότι το θύμα περπατούσε κανονικά;

Κατηγορούμενος: Ναι. Τον χτύπησε, τον κλώτσησε και τον έβαλε να πιει χλωρίνη..

“Φώναζε βοήθεια ενώ καιγόταν. Μπήκαμε στο αμάξι και φύγαμε”

Με απόλυτη ψυχραιμία και χωρίς τη παραμικρή συγγνώμη για τις πράξεις της, η νεαρή Α.Π., δήλωσε αθώα. Είπε πως η ίδια δεν διέπραξε κανένα έγκλημα, αλλά από το φόβο της δεν μπόρεσε και να αντιδράσει. “Έφερα μόνο το μπιτόνι με τη βενζίνη” ήταν ο βασικός υπερασπιστικός της ισχυρισμός. Μάλιστα, δήλωσε ότι το θύμα δεν της επιτέθηκε, αλλά αντίθετα την είχε βοηθήσει κατά καιρούς, ενώ ήταν και ζευγάρι με τη μητέρα της στο παρελθόν. Όταν έφτασαν στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, κατά τη νεαρή, ο κατηγορούμενος της είπε να φέρει από το αυτοκίνητο το μπιτόνι με τη βενζίνη.

Πρόεδρος: Γιατί το πήγατε;

Κατηγορούμενη: Γιατί αν δεν πήγαινα θα ήμουν κι εγώ νεκρή. Δεν είχα άλλη επιλογή…

Πρόεδρος: Τί θα πει αυτό; Είχατε κάποιο πιστόλι στον κρόταφο; Η φυγή δεν είναι επιλογή;

Κατηγορούμενη: Όπου και να πήγαινα θα με έβρισκε. Εκείνος τον περιέλουσε με βενζίνη και με τον αναπτήρα του έβαλε φωτιά. Λαμπάδιασε και μου είπε “τρέξε στο αμάξι”.

Πρόεδρος: Ακούγατε φεύγοντας το θύμα;

Κατηγορούμενη: Φώναζε βοήθεια… Μπήκαμε στο αμάξι, αλλά γυρίσαμε γιατί είδαμε ότι είχε σβήσει η φωτιά. Του πέταξε μια κοτρώνα στο κεφάλι…

Πρόεδρος: Εσείς πετάξατε πέτρα;

Κατηγορούμενη: Εγώ το μόνο που έκανα ήταν να φέρω το μπιτόνι.

Πρόεδρος: Στο χώμα βρέθηκε ένα αποτσίγαρο με το ΔΝΑ σας. Δηλαδή εσείς παρακολουθούσατε το θέαμα και καπνίσατε; Δείχνει μία χαλαρότητα…

Κατηγορούμενη: Ήταν πάνω στην ταραχή μου.

Συνεχίζοντας την αφήγησή της, ανέφερε πως ύστερα από δύο βράδια επέστρεψαν στο σπίτι τους. Με τη βοήθεια μια φίλης, ξεκίνησαν να καθαρίζουν το σπίτι. “Καθαρίσαμε τους τοίχους, τις πόρτες, τα καθίσματα, τα πατώματα. Ήταν όλα λερωμένα με αίμα. Την επόμενη ημέρα βάψαμε τους τοίχους”, περιέγραψε.